:::: منو ::::

انتشارات ناهید

معرفی کتاب های انتشارات ناهید

  • کانال تلگرام نشر ناهید

    کانال تلگرام نشر ناهید

وبلاگ

  • تیر ۰۹ / ۱۳۹۵
  • ۰
داستان های امریکایی

ناخمن (هفت داستان و سه مقاله)

ناخمن

نویسنده: لئونارد مایکلز

مترجم: مهتاب کلانتری

ناخمن، که اصل عبری آن نحمان (به آرامش رسیده) می شود، استاد ریاضیات است؛ او در قطعی ترین علوم استاد است. اما آرامشی که ناخمن در پایان داستان هایش به آن می رسد به خاطر این یقین نیست. برعکس، به خاطر گم شدگی ست و حیرانی. راوی در آخر داستان ناخمن در مسابقۀ اسب دوانی می گوید: «اصلاً به یاد نمی آورد ماشین را کجا پارک کرده. هزاران ماشین بود. گیج شده بود، درمانده، مثل کودکی گمشده، و با این حال چیزی از شادیش کم نشده بود. دیر یا زود ماشینش پیدا می شد. این احساس آن قدرها هم بد نبود، احساس گم شدگی.»


معرفی کتاب ناخمن در روزنامه شرق:

روزنامه شرق شماره ۲۶۱۹، چهارشنبه ۹ تیر:انگاره ماقبل آخر

ادامه مطلب

  • خرداد ۰۸ / ۱۳۹۵
  • ۰
دسته‌بندی نشده

زمستان ترس

زمستان ترس

نویسنده: بهاء طاهر

ترجمه: رحیم فروغی

دنیای داستانی بهاء طاهر بازتاب تجربه های پر افت و خیز زندگی اوست. این نویسنده ی مصری فراخور موقعیت گوناگونی که در عمر تا اکنون هشتاد و یک ساله اش در آنها قرار گرفته است، از منظر های متفاوت به جهان نگریسته و با نوشتن –که به گفته ی خودش، در جوانی می پنداشته جهان را تغییر می دهد- ما را نیز در این منظرها می نشاند.

زمستان ترس سومین کتابی است که از بهاء طاهر به زبان فارسی منتشر می شود. رمان های واحه ی غروب و عشق در تبعید پیشتر به همین قلم ترجمه و منتشر شده اند. آن دو رمان های مستقلی بودند اما این مجموعه به نوعی گزیده ای از آثار اوست که در دوره های مختلف کاری اش نوشته شده اند.

نگاهی به تاریخ انتشار داستان های این مجموعه هدف مرا از این گزینش و ترجمه روشن می کند. به گمانم اکنون خواننده ی فارسی زبان به نمونه های گوناگونی از کارهای طاهر دسترسی دارد و می تواند سیر تکاملی اش را از دیدگاه های مختلف پیگیری کند و درباره ی افت و خیزهایش بیندیشد.


معرفی کتاب زمستان ترس در روزنامه شرق:

روزنامه شرق شماره ۲۶۱۹، چهارشنبه ۹ تیر:ساکنان قصر

ادامه مطلب

  • خرداد ۰۸ / ۱۳۹۵
  • ۰
فلسفه

هستی و آگاهی و چند نوشته دیگر

هستی و آگاهی و چند نوشته دیگر

نویسنده: کارل مارکس

گزینش و ترجمه: امیر هوشنگ افتخاری راد و محمد قائدی

روشن است که سلاحِ نقد نمی تواند جایگزین نقدِ سلاح شود و نیروی مادی، با نیروی مادی از بین می رود، اما تئوری نیز می تواند به نیروی مادی بدل شود زمانی که  توده ها را مسحور خود کند. تئوری قادر است مردم را مسحور کند به هنگامی که آن ها را هدف قرار می دهد و به محض این که رادیکال شود آن ها را مورد هدف قرار می دهد. رادیکال شدن یعنی بازگشت به ریشه ها.

اما برای انسان ریشه چیزی نیست جز خود انسان…

فلاسفه به شیوه های گوناگون جهان را تفسیر کرده اند مسئله اما تغییر جهان است.

مقاله ای درباره کتاب هستی و آگاهی در سایت ایبنا:
گزینشی جدید از مقالات کارل مارکس با «هستی و آگاهی و چند نوشته دیگر»

  • خرداد ۰۸ / ۱۳۹۵
  • ۰
فلسفه

بحران معرفت شناختی (روایت دراماتیک و فلسفه‌ علم)

بحران معرفت‌شناختی (روایت دراماتیک و فلسفه‌ علم)

نویسنده: السدیر مک اینتایر
ترجمه: علیرضا بهشتی

بحران معرفت‌شناختی چیست؟ ابتدا وضعیت افراد عادی را در نظر بگیرید که در چنین بحران‌هایی در غلتیده‌اند. مثلاً کسی را در نظر بگیرید که باور داشته که نزد کارفرمایان و همکارانش از اعتبار بالائی برخوردار است و ناگهان از کار اخراج می‌شود یا کسی که برای عضویت در باشگاهی که فکر می‌کرده همه‌ اعضای آن دوستانش هستند اقدام کرده و از ورود به آن محروم می‌شود، یا کسی که عاشق می‌شود و نیاز دارد بفهمد معشوق او واقعاً چه احساسی نسبت به او دارد، یا کسی که عشق خود را به دیگری از دست داده و می‌خواهد بداند چگونه می‌توانسته در این‌باره ، چنین به اشتباه افتاده باشد. در مورد همۀ این ‌گونه افراد، چگونگی رابطۀ «آنچه به نظر می‌رسد وجود دارد » با «آنچه واقعاً وجود دارد »، اهمیت می‌یابد…

زندگینامۀ فکری مک‌اینتایر، خود نشانگر بحران‌های معرفت‌شناختی مهمی است که از سر گذرانده است. او که در زمان دانشجویی و سال‌هایی پس از آن به مارکسیسم گرایش داشت، در دهۀ پنجم زندگی به مذهب کاتولیک روی آورد و از آن پس، اندیشه‌ورزی‌هایش از منظر نوارسطویی – اکویناسی شکل گرفت. مک‌اینتایر را باید برجسته‌ترین اندیشمندان منتقد فلسفۀ اخلاق متجدد و نهضت روشنگری دانست. با این همه، برخلاف آنچه گاه گفته می‌شود، بازگشت او به سنت، همراه با تجدیدنظرهای مهمی است که از تجربۀ تجددخواهی غرب نشأت گرفته است.

مقاله ای درباره کتاب بحران معرفت شناختی در سایت ایبنا:

پنجره‌ای برای شناخت بهتر و عمیق‌تر جهان در کتاب «بحران معرفت‌شناختی»

  • اسفند ۲۷ / ۱۳۹۴
  • ۰
داستان های فرانسوی

دوران تحقیر

دوران تحقیر

نویسنده: آندره مالرو

مترجم: سیروس ذکاء

کتاب «دوران تحقیر»، تغییری ناگهانی در نویسندگی «آندره مالرو» به شمار می رود، چون در ماه ژوئن ۱۹۳۴ اظهار کرده بود که مشغول نوشتن رمانی درباره نفت است که در ایران و باکو می گذرد، ولی در ماه اکتبر همان سال به «آندره ژید» می گوید که مشغول نوشتن رمانی درباره اردوگاه های کار اجباری در آلمان «نازی » است.
در واقع سال ۱۹۳۴ را باید نقطه عطفی در تکامل فکری «مالرو» دانست. رواج و پیشرفت مرام نازی در آلمان در این دوران «مالرو» را به همراهی در اقدامی همگانی علیه «نازیسم» واداشت. او که از سال ۱۹۳۲ به عضویت «انجمن نویسندگان و هنرمندان انقلابی» درآمده بود با شرکت در گردهم آیی هایی پی در پی، برای حمایت از کسانی که در آلمان، نه به خاطر مارکسیست بودن بلکه به خاطر اینکه به شأن و حیثیت انسانی ارج می نهادند، شکنجه و آزار می دیدند، بپا خاست…

آندره مالرو در سوم نوامبر ۱۹۰۱ در پاریس به دنیا آمد، تحصیلاتش را در مدرسه کوندورسه به پایان رساندو بعد وارد دانشکده زبان های شرقی شد، که هرگز نتوانست درسش را در آنجا به اتمام برساند. آندره مالرو علاوه بر یک نویسنده، هم ماجراجو، باستان شناس، خلبان، روزنامه نگار و منتقد است و هم به عنوان یک فعال و مبارز سیاسی در جهان شناخته می شود.

در کتاب دوران تحقیر که در سال ۱۹۳۵ منتشر شد، عکس العمل و مواضع آندره مالرو نسبت به ظهور فاشیسم در اروپا را می توان یافت. دوران تحقیر، اثری کاملاً سیاسی است درباره جوانی کمونیست به نام کاسل در آلمان که به دست عمال هیتلر دستگیر شده اما به سبب آنکه وی برای حزب سودمند است، شخصی دیگر خود را به نام او معرفی می کند و با فداکاری کاسل واقعی را آزاد می کند.


معرفی کتاب دوران تحقیر در روزنامه شرق:

روزنامه شرق شماره ۲۵۵۲، چهارشنبه ۱۸ فروردین: دشواری انسان بودن، پانیذ زرتابی

روزنامه شرق شماره ۲۵۵۸، چهارشنبه ۲۵ فروردین: با دیگران انسان بودن، شیما بهره‌مند

ادامه مطلب

  • اسفند ۲۷ / ۱۳۹۴
  • ۱
داستان های امریکایی

بادی آرتیست

بادی آرتیست

نویسنده: دان دلیلو

ترجمه: منصوره وفایی

دلیلو نویسنده سرشناسی است که با این رمان کوتاه برای اولین بار به خوانندگان فارسی زبان معرفی می شود. شاهکار دلیلو «جهان زیرین» است، رمانی در هشتصد صفحه که نام عنوان بهترین رمان نویسان نیمه دوم قرن بیستم قرار داد. دلیلو عمدتاً به عنوان یک رمان نویس پست مدرن شناخته می شود که در آثارش به حضور و نقش وسایل پیشرفته ارتباطی، شیوه زیست انسان معاصر و تقابلش با تکنولوژی می پردازد.
اما «بادی آرتیست» که بعد از «جهان زیرین» منتشر شد، اثر متفاوتی در کارنامه او است. منتقدی خواندن فصل آغازین این کتاب را به جست وجوی چیزی در تاریک روشنای صبحگاهی اتاق آن هم پیش از نوشیدن یک فنجان قهوه تشبیه می کند. درآمیختن ذهنیت با توصیف جزئی پردازانه صبحانه خوردن ری روبلز و لارن خواننده یی را که به رئالیسم معمول نویسندگان امریکایی عادت کرده است با تردید مواجه می کند.
ساختار «بادی آرتیست» بی شباهت به هایکو نیست. فصول این رمان مثل جمله های کوتاه دوپهلویی است که در هم چفت نمی شوند و همیشه مرز باریک و خیال انگیز میان شان احساس می شود.

روز سفید مه آلودی ست و بزرگراه تا آسمان خشکیده بالا می رود. چهار باند شمالی دارد و تو در باند سوم می رانی و ماشین ها جلواند و پشت سر و دو طرف، اما نه خیلی زیاد و نه خیلی نزدیک. بالای سراشیبی که می رسی چیزی اتفاق می افتد و حالاست که دیگر ماشین ها بی عجله می روند. انگار خود به خود رانده می شوند. نرم با دنده خلاص بر روی آن سطح پایین می روند. همه چیز کند است و مه آلود و خشکیده و همۀ این ها حول انگار اتفاق می افتد. همۀ ماشین ها از جمله مال تو، انگار، بریده بریده حرکت می کنند، حضورشان را نشان می دهند یا خود را به رخ می کشند، و بزرگراه میان همهمۀ سفیدی امتداد می یابد.
بعد حس و حال عوض می شود. سر و صدا و هیاهو و شلوغی پشت سراند و تو که درد سنگینی را روی قفسۀ سینه ات احساس می کنی دوباره به زندگی کشانده می شوی.


معرفی کتاب بادی آرتیست در روزنامه شرق:

روزنامه شرق شماره ۲۵۵۰، دوشنبه ۱۶ فروردین: احضار خاطرات، پارسا شهری

ادامه مطلب

  • مرداد ۰۱ / ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها برای هفتۀ مقدس بسته هستند
ادبیات, داستان های فرانسوی

هفتۀ مقدس

هفتۀ مقدس

نویسنده: لویی آراگون

مترجم : محمد تقی غیاثی

حوادث «هفتۀ مقدس»، حوادث هفته ای است بین ۱۸ مارس ۱۸۱۵ تا روز ۲۵ همین ماه. ۱۸ مارس، برای مسیحیان مؤمن، روز «شاخه نخل»، عید «نخلبندان»، به یاد استقبال از حضرت مسیح دراورشلیم، است. ۲۵ مارس، روز جشن پسه، آغاز پاک، روز رستاخیز مسیح است.

حوادث این یک هفته دستمایۀ قصه دلنشینی است که شباهتی به قصه های دیگر ندارد. از یاد نبریم که اولاً آراگن شاعر بزرگی است، ثانیاً هنرمند نظریه پردازی است. حوادث هفته مقدس سال ۱۸۱۵ دستاویزی است تا آراگن روند انقلاب کبیر فرانسه را بکاود، بازتابهای اجتماعی آن را از دیدگاه عقیده خود وارسد، شاه ،افراد خاندان سلطنتی، تیمساران، تفنگ داران شاه، وزیرانی چون شاتو بریان، نویسنده بزرگ و بنیانگذار رومانتیسم فرانسه، کنت دارتوآ، برادر عیاش شاه، که بعداً به نام شارل دهم به سلطنت می رسد، دوک دو ریشلیو، فرماندار سابق اودسا، شاعرانی چو لامارتین و وین یی را، چنانکه بودند، از درون و بیرون نشان دهد.

آراگُن می گوید: همه این حوادث راستینِ تاریخی را چنان کاویده ام که گویی هیچکدام از این وقایع در سال ۱۸۱۵ رخ نداده است. سرچشمه این حوادث در من و منحصراً در تجربه من است. این قصه، قصه آزمون من، دیدگاه من، و امروزی است.


معرفی کتاب هفته مقدس در روزنامه شرق:

ادامه مطلب

  • بهمن ۰۷ / ۱۳۹۴
  • ۰
علوم اجتماعی

مشق های حکمرانی خوب برای صیانت از حقوق بشر

مشق های حکمرانی خوب برای صیانت از حقوق بشر

کمیساریایی عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

مترجم: حسن اسدی زید آبادی

آنها که با اصلاحات حکمرانی سرو کار داشته‌اند، اغلب از ارتباط میان حقوق بشر و تلاش‌های خود شگفت‌زده می‌شوند. چگونه اصول حقوق بشر به طرز معناداری از راه اصلاحات در حکمرانی به ارمغان می‌آید؟ چه نوع سیاست‌ها و ابتکاراتی ترجمان این اصول است؟ هرگاه دولتی چهارچوب قانونی مناسب را اتخاذ کند، چگونه آن دولت و سایر کنشگران اجتماعی اجرای اصول (حقوق بشر) را از طریق اصلاحات حکمرانی بهبود می‌بخشند؟

با عرضه تلاش‌های نوآورانه در سراسر جهان در طراحی و انجام اصلاحات حکمرانی و صیانت از حقوق بشر، این مطالعه تلاش می‌کند تا نشان دهد چگونه حکمرانی را می‌توان در جهت کمک به صیانت از حقوق بشر، اصلاح کرد. امید است که با انجام چنین کاری، این مطالعه الهام بخش اصلاح‌طلبان، از جمله در نهاد دولت، فعالان حقوق بشر، کارگزاران توسعه، کمیسیون‌های ملی حقوق بشر و نهادهای جامعه مدنی باشد.

بدون حکمرانی خوب، حقوق بشر را نمی توان به شیوه ای پایدار محترم شمرد و صیانت کرد. پیاده سازی حقوق بشر بر ایجاد محیطی مساعد و توانمند متکی است. این مطالعه ارتباط بین حکمرانی خوب و حقوق بشر را در چهار حوزه، یعنی تقویت نهادهای دموکراتیک، بهبود ارائه خدمات دولتی، حاکمیت قانون و مبارزه با فساد بررسی کرده است. این بررسی نشان می دهد که چگونه طیف متنوعی از کنشگران اجتماعی و نهادی، اعم از زنان، گروه های اقلیت در منظر رسانه ها، نهادهای جامعه مدنی و سازمان های دولتی، اصلاحاتی را در این چهار حوزه به انجام رسانده اند.

  • دی ۱۵ / ۱۳۹۴
  • ۰
فلسفه

اندیشه های دینی اونامونو

اندیشه های دینی اونامونو

نویسنده: زهرا شاه پری

میگل دِ اونامونو (1864-1936 م) بزرگ ترین متفکر سده های اخیر اسپانیا (قرن نوزدهم و بیستم) و تا امروز است. او برای صاحبدلان اسپانیایی، همان شأن و شُکوه را دارد که حافظ یا مولانا برای ما دارند. او را فیلسوف زندگی و اصالت وجودی [ = اگزیستانسیالیست] شمرده اند. فیلسوفان اگزیستانسیالیست برآنند که بهترین خدمت فلسفه، یا فکر و فلسفه آنان این است که زندگی را با مواجهۀ عینی با آن معنادار سازند. بعضی از برجسته ترین فیلسوفان اصالت وجودی دیندار، که همۀ عمرشان در دغدغۀ ایمان گذشته، عبارتند از قدّیس اگوستین، بلز پاسکال، سورن کی یرکه گور [ = کی یرکگارد]، گابریل مارسل، ویلیام جیمز و اونامونو. اونامونو متفکری است که پروای دین و ایمان، و عقل و شک را بیشتر دارد تا پروای مکتب و نظام سازی فلسفی. مهمترین کتابش درد جاودانگی (سرشت سوگناک زندگی) است (ترجمۀ بهاءالدین خُرَّمشاهی. ویراست سوم / چاپ دهم، همین ناشر، 1394). در تاریخ فرهنگ ما نیز چند متفکر ژرف اندیش را می توان اصالت وجودی شمرد: خیّام، ابوحامد محمد غزّالی، جلال الدین مولوی و حافظ.

کتاب اندیشه های دینی اونامونو، پژوهش و نگارش سرکار خانم زهرا شاه پری، یکی از ساده ترین و در عین حال سرراست ترین و پرنکته ترین شرح و بسط اندیشه های دینی شگرف و شیوۀ تعهد ایمانی ژرف اونامونوست، و همانندش در زبان های اروپایی هم کم است. باید از نویسندۀ کتاب سپاسگزار باشیم که اونامونو را به ما بیشتر و دقیق تر می شناساند.

بهاءالدین خُرَّمشاهی

  • آذر ۱۹ / ۱۳۹۴
  • ۰
فلسفه

تعالی اگو

به انضمام مقدمه ی هستی و نیستی

تعالی اگو

نویسنده: ژان پل سارتر

مترجم: عادل مشایخی

نظریه پردازانِ چپِ افراطی گاهی اوقات بر پدیده شناسی خرده گرفته اند که گونه ای ایدئالیسم است و واقعیت را در سیلابِ ایده ها غرق می کند. اما اگر ایدئالیسم فلسفه ی بدونِ شرِّ آقای برونشویگ باشد، اگر ایدئالیسم فلسفه ای باشد که تلاشش برای هضم و جذبِ ذهنی هیچ گاه به مقاومتِ بیرونی برنمی خورد، فلسفه ای که در آن رنج و گرسنگی و جنگ در گونه ای فرایندِ کند وحدت بخشیدنِ ایده ها رقیق می شوند، هیچ چیز نامنصفانه تر از این نیست که پدیده شناسان را ایدئالیست بخوانیم. برعکس، قرن هاست که در فلسفه جریانی تا بدین پایه رئالیست را شاهد نبوده ایم. پدیده شناسان دوباره انسان را غرقِ جهان کرده اند و به اضطراب ها و رنج های او و همچنین به شورش هایش تمامِ سنگینی شان را بازگردانده اند. متأسفانه، تا وقتی «من» ساختار آگاهی باقی بماند، همچنان می‌توان بر پدیده شناسی خرده گرفت که یک «آموزه-پناهگاه» است و قطعه ای از انسان را از جهان بیرون می کشد و با این کار توجه را از مسائل حقیقی منحرف می کند. به نظر من این خرده گیری ناموجه خواهد شد اگر اگو به هستنده ای دقیقاً معاصرِ جهان تبدیل شود که وجودش همان ویژگی های ذاتیِ جهان را دارد. همواره به نظر من چنین رسیده است که فرضیه ی کار-پیش بَری به ثمربخشیِ ماتریالیسمِ تاریخی به هیچ وجه نیازی به فرض پوچی که عبارت است از ماتریالیسم متافیزیکی ندارد. درواقع، برای این که شبه ارزش های ذهنی محو شوند و اخلاق دوباره در واقعیت بنیان پیدا کند، هیچ ضرورتی ندارد که ابژه بر سوژه مقدم باشد. کافی ست که [اگو] معاصرِ جهان باشد و دوگانگیِ سوژه-ابژه، که دوگانگی ای صرفاً منطقی است، برای همیشه میانِ دل مشغولی های فلسفی ناپدید شود. جهان [اگو] را، و [اگو] جهان را نیافریده است، بلکه هر دو ابژه هایی برای آگاهیِ مطلق و غیرشخصی اند، و با این آگاهی ست که اگو و جهان با یکدیگر در پیوند قرار می گیرند. برای بنیان نهادن یک اخلاق و سیاستِ مطلقاً ایجایی به نحو فلسفی، به چیزی بیش از این نیاز نیست.

 لینک خبر روزنامه بهار در مورد این کتاب: تعالی‌اگو برای اولین بار ترجمه شد

لینک خبر خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا): «تعالی اگو» سارتر برای نخستین بار در ایران منتشر شد

  • تیر ۲۹ / ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها برای درد جاودانگی بسته هستند
فلسفه

درد جاودانگی

ویراست سوم ، چاپ دهم

درد جاودانگی

نوشته : میگل د اونامونو

ترجمه : بهاءالدین خرمشاهی

ویلیام بارت درد جاودانگی را ” تغزّل فلسفی شگرف ” نامیده است. زبان فلسفه زبانی غامض، آکنده از اصطلاحات فنی و دیریاب. اما پای تغزل که به میان می آید، شور و سرود و سرمستی سر بر می آورد. اونامونو برای جلوه گر ساختن این تغزل شگرف از واژگانی استفاده کرده است که همچون باران و شکوفه های بهاران پر از طراوت است. درد جاودانگی در اصل مبحث غامض فلسفی است، ولی این مبحث غامض با همت طلبی از شکسپیر و دانته و میلتون و مولفان عهد جدید و در آمیختن قول و غزل آنها با درد اشتیاقی که از سینه ی شرحه شرحه از فراق بر می خیزد، به یکی از شاعرانه ترین و شکوهمندترین نوشتته های زمان ما تبدیل شده است. بهاءالدین خرمشاهی هم به مدد دانش و بینش و قریحه ی سرشار و با همت طلبی از عطار و مولانا و خیام و سعدی و حافظ موفق شده  است این ” تغزل فلسفی شگرف ” را در زبان فارسی باز آفرینی کند.

صالح حسینی

برگه‌ها :123456789