:::: منو ::::

انتشارات ناهید

معرفی کتاب های انتشارات ناهید

وبلاگ

  • مرداد ۰۹ / ۱۳۹۴
  • ۰
سینما

خاطره ی شهر

خاطرۀ شهر (بازخوانی سینماتو گرافیک شهر ایرانی دهه های ۱۳۴۰-۱۳۵۰)

خاطره ی شهر (بازخوانی سینماتو گرافیک شهر ایرانی دهه های 1340-1350 )

سید محسن حبیبی ، حمیده فرهمندیان ، نوید پورمحمدرضا ، صالح شکوهی بیدهندی

پیوند میان شهر و سینما پیوندی است دو سویه و مستحکم با قدمتی بیش از یک سده، سینما از نخستین روزهای پیدایش خود –اواخر قرن نوزدهم- تاکنون، همواره خود را در نسبت با شهر و فضاهای شهری تعریف کرده است. درک عمیق و دقیق رابطه چندسویه شهر و سینما، هر دو به عنوان پدیده های نو، نمی تواند از درک مفاهیم نووارگی (مدرنیته)، نوآوری (مدرنیسم) و نوپردازی (مدرنیزاسیون) زمانه غافل باشد و هرگونه کنکاش و کاوشی در رابطه شهر و سینما بدون ملحوظ داشتن این مؤلفه های کلیدی ناقص و نادقیق خواهد بود.

سینما، با داشتن قابلیت هایی چون نزدیک تر آوردن اشیاء دور، بزرگ جلوه دادن نادیدنی ها، آهسته کردن یا سرعت بخشیدن کنش ها، کنار هم نهادن تصاویر به واسطه ی مونتاژ و تکرار بی پایان فرایندی واحد، امکاناتی جدید در ادراک تازه ای از شهر و زندگی شهری، و از آن ره، فضا و زمان را فراهم می آورد: ادراکی که به نوبۀ خود به خلق و ایجاد شکل های کالبدی جدید در محیط انسان ساخت و ارتباطات اجتماعی نوآور منجر شده و آرمان های زیبا شناختی نو را سبب می شوند. با چنین نگاهی، کتاب حاضر بر آن است تا پیوندهای چندسویه شهر و سینما و نووارگی (مدرنیته) را از دریچه سینمای ایران، در مقطع ۱۳۳۲ تا ۱۳۵۷، بازخوانی کند. این کتاب درپی دیدن دوباره شهر ایرانی از درون فیلم های سینمایی دورانی سپری شده است. مسأله ی اصلی در این جا بررسی و تبیین چگونگی حضور شهر و بازنمایی آن در آثار سینمایی پیش از انقلاب است، با این پرسش ها:

آیا شهر ایرانی، یا فراتر، زندگی شهری ایرانی، در دل تصاویر سینمایی فیلم های پیش از انقلاب حضور دارد؟ اگر حضور دارد، این چگونه حضوری است؟ پس زمینه است یا پیش زمینه؟ نقش جنبی دارد یا از شخصیت های اصلی فیلم است؟ نسبت این شهر و آن زندگی شهری با نووارگی (مدرنیته)، نوآوری (مدرنیسم) و نوپردازی (مدرنیزاسیون) اعمال شده، چگونه است؟ آیا تصاویر ثبت شده بیانگر سویه های مثبت و آرمانی نووارگی (مدرنیته) است یا وجوه منفی و مخرب آن را نیز تجسم می بخشد؟ آیا یکی از رایج ترین گفتمان های دهه های چهل و پنجاه خورشیدی، یعنی بازگشت به اصل، در این فیلم ها و تصاویر برداشت شده، پژواکی دارد؟

کتاب حاضر این پرسش ها را می کاود و می کوشد تا دست کم تصویری بیش و کم روشن از شهر و زندگی شهری به نمایش درآمده در این فیلم ها را تشریح کند، زمینه و زمانه را در کنار هم ببیند و شهر ایرانی این دوران را در چارچوب نووارگی ایرانی زمانه بازخوانی کند.

  • خرداد ۰۶ / ۱۳۹۴
  • ۰
ادبیات

پنج مصاحبۀ پاریس ریویو

پنج مصاحبۀ پاریس ریویو

گفتگو با: کارلوس فوئنتس، دیوید ممت، چینوآ آچبه، امبرتو اکو، کازوئو ایشیگورو

گزینش و ترجمه: نیلوفر معتمد

پاریس ریویو یکی از معتبرترین نشریات ادبی آمریکا و جهان است که نخستین شماره‌اش بهار ۱۹۵۳ در نیویورک منتشر شد. بسیاری از نویسندگان و شاعران برجسته‌ی جهان آثارشان را در این فصل‌نامه منتشر کرده‌اند. با این حال، آن‌چه این نشریه را نسبت به سایر مجله‌های ادبی پرآوازه‌تر ساخته، بخشی از آن با عنوان «هنر داستان» است که به گفت‌ و گو با نویسندگان و شاعران برتر جهان اختصاص دارد. در این کتاب مصاحبه‌های این نشریه با کارلوس فوئنتس، دیوید ممت، چینوآ آچبه، امبرتو اکو، کازوئو ایشیگورو منتشر شده است.

در بخشی از مصاحبه‌ی امبرتو اکو با این نشریه چنین می‌خوانیم:

«اگر منظورت از روشنفکر کسی است که فقط با سرش کار می‌کند و نه با دست‌هایش، در آن صورت کارمند بانک روشنفکر است و میکل ‌آنژ نیست.این روزها با وجود کامپیوتر، دیگر همه روشنفکر هستند. بنابراین فکر نمی‌کنم هیچ ارتباطی با حرفه‌ی فرد یا طبقه‌ی اجتماعی‌اش داشته باشد. به نظر من هر کسی که با استفاده ازخلاقیت ‌اش دانش نوینی خلق کند، روشنفکر است. کشاورزی که متوجه می‌شود از طریق پیوند جدیدی می‌تواند به گونه‌ی نوینی از سیب دست پیدا کند در آن لحظه یک فعالیت روشنفکرانه انجام داده. در حالی که استاد فلسفه‌ای که تمام عمرش به تکرار سخنرانی درباره‌ی هایدگر می‌پردازد، روشنفکر محسوب نمی‌شود.خلاقیت نقادانه – نقد آنچه انجام می‌دهیم، یا یافتن راه بهتری برای انجام آن – تنها نشانه‌ی عملکرد روشنفکرانه است.»

لینک معرفی این کتاب در روزنامه شرق:

http://sharghdaily.ir/News/62614

  • خرداد ۰۶ / ۱۳۹۴
  • ۰
علوم اجتماعی

آب و حقوق بشر (حق دسترسی بشر به آب، ابعاد حقوقی و سیاسی)

آب و حقوق بشر (حق دسترسی بشر به آب، ابعاد حقوقی و سیاسی)

نویسندگان: سلمان م.ا. سلمان، شیوا نمک اینرنی لنکفورد

مترجم: حسن اسدی زیدآبادی

حقوق بشر و آب با بررسی برخی اسناد حقوق بین‌الملل، به ویژه نظریه‌ی تفسیری شماره ۱۵ کمیته‌ی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی که در سال ۲۰۰۲ حق دسترسی بشر به آب را به رسمیت می‌شناسد، به ابعاد حقوقی و سیاسی حق به آب می‌پردازد. این کتاب به بررسی رژیم حقوق بین‌الملل بشر می‌پردازد و استدلال می‌کند که ارتباط حق به آب و حق توسعه به سرعت در حال تحول است. در عین حال این مطالعه‌ متمرکز بر نظریه تفسیری کمیته‌ی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی است، حق بنیادین دسترسی به آب به موجب چندین سند غیر الزام‌آور در عرصه‌ی حقوق بین‌الملل، حقوق بین‌الملل عرفی و شماری از قوانین داخلی کشورها تحکیم شده است.

نویسندگان این کتاب کارشناسانی شناخته‌شده در رشته‌ی خود هستند. سلمان م.ا. سلمان مشاور ارشد در امور محیط زیست و توسعه‌ی پایدار اجتماعی در گروه حقوق بین‌الملل معاونت حقوقی ریاست بانک جهانی است. او متخصص بانک در زمینه‌ی حقوق آب است و آثاری از او در این زمینه منتشر شده است.

شیوان مک‌اینرنی – لنکفورد، مشاور در امور محیط‌زیست و توسعه‌ی اجتماعی پایدار و در گروه حقوق بین‌الملل معاونت حقوقی ریاست بانک جهانی است. او در حقوق بشر تخصص دارد و آثار متعددی در این زمینه به رشته‌ی تحریر درآورده است.

مترجم اثر در یادداشت خود بر کتاب نوشته است: «این کتاب تلاشی برای تثبیت رویکرد حقوق بشری به موضوع نیاز انسان به آب است. رویکردی که امروزه دیگر به قاعده‌ای خدشه ناپذیر بدل شده است. نویسندگان کتاب کوشیده‌اند مفهوم و اصطلاح «حق به آب» را به مفهومی جامع‌تر تحت عنوان «حق دسترسی بشر به آب» ارتقاء دهند. پژوهش پیش رو نه تنها به تبیین ابعاد حقوقی و سیاستگذاری در حوزه حق دسترسی بشر به آب می‌پردازد‌، بلکه حاوی نکات سودمندی در رابطه با مفهوم تعهد دولت‌ها به حقی بشری است که واجد پیچیدگی‌های خاصی است.»

کتاب «آب و حقوق بشر» در چهار بخش سامان دهی شده است. در بخش اول با عنوان «تکوین بحث حق بر آب» به مرور تلاش‌های جامعه جهانی و بررسی اسناد بین‌المللی و کنفرانس‌های مربوط به مساله آب در سطح جهان پرداخته است و از تردید جامعه جهانی میان اعلام آب به مثابه یک نیاز یا حقی انسانی سخن به میان آمده است. در بخش دوم که «تکامل نظام حقوق بین‌المللی بشر» نام گرفته است تصویری از مفهوم نظام حقوق بشر در سطح بین‌المللی‌، اسناد و سازوکارهای آن به ویژه در سطح سازمان ملل متحد پرداخته شده است.

همچنین کتاب در بخش سوم خود به کارکرد نهاد ناظر بر میثاق حقوق اقتصادی‌، اجتماعی و فرهنگی یعنی کمیته حقوق اقتصادی‌، اجتماعی و فرهنگی می‌پردازد‌ که زیر نظر شورای حقوق اقتصادی- اجتماعی ملل متحد فعالیت می‌کند و حق نظارت بر عملکرد دولت‌ها و همچنین تفسیر حقوق مندرج در این میثاق را دارد. بخش پایانی کتاب نیز ابعاد حقوقی و سیاسی نظریه تفسیری کمیته حقوق اقتصادی‌، اجتماعی و فرهنگی در مورد حق به آب به بحث و بررسی گذاشته شده است. سندی که از اهمیت کارشناسی بسیار قابل توجهی برخوردار است.

  • اسفند ۰۶ / ۱۳۹۳
  • ۰
سینما

نگاه و صدا

نگاه و صدا

نویسنده : پاسکال بونیتزر

ترجمه : قاسم روبین

سینما چیست؟ پاسخ در حال حاضر این است: مجموعه ای از تصویرها و صداها؛ تصویر و صدا روی دو نوار ناهمگن. البته این ناهمگنی را مخاطبان عام به محض ورود به سالن تاریک اغلب از یاد می برند، تلقی شان هم این است که آنچه می بینند وحدت طبیعیِ تصویر و صداست. تفکیک این دو عامل اما کاری است خرق عادت و خلاف آنچه در سینما طبیعی قلمداد می شود و مقبول عام هم نیست. فیلمسازی چون ژان لوک گدار کارش همین است: آزمودن خرق عادت. دیگرانی هم، انگشت شمار البته، به صور مختلف این را آزموده اند: آیزنشتاین، اشتروب، دوراس، آنتونیونی و تنی چند از پیروان مکتب موسوم به بازگشت.

مطالب این کتاب، که ادامه ی شماری از نقدهایی است که در نشریه ی کایه دو سینما چاپ شده، کوششی است جهت تحلیل و نیز رهاییِ تصویر و صدا و همچنین پی بردن به مرتبه و اقتدارِ این دو عامل در عرصه ی سینما. هدف، ضمن پرداختن به نمودهایی از مقوله ی اغوا و لذت، آشنا شدن با فضا و عرصه ای دیگر در سینماست، یا همان فضای خارج از کادر: مکانِ نگاه و صدا. بررسی مرتبه و اقتدار نگاه و صدا البته منوط به آثاری است که در خور اعتنا باشند. نقد و تحلیل هم عیناً از ورای همین مرتبه و اقتدارِ فیلمهای در خور، صورت پذیر می شود.

  • دی ۲۴ / ۱۳۹۳
  • ۰
دسته‌بندی نشده

راه شاهی

راه شاهی

نویسنده : آندره مالرو
ترجمه : سیروس ذکاء

داستان “راه شاهی” حاصل سفری است که مالرو در سال ۱۹۲۳، همراه همسر خود و یکی از دوستانش به منظور تحقیقات باستانشناسی و به دست آوردن حجاری‌هایی از معابد قدیم کامبوج به خاور دور انجام داد. بخش اول داستان تقریبا گزارش روزبه روز این سفر و ملاقات‌های او با مقامات فرانسوی مستعمره و تهیه مقدمات سفر به جنگل های کامبوج و کشف معابد قدیمی در اطراف راه ‌شاهی و به دست آوردن حجاری‌هاست. اما محکومیت مالرو از سوی مقامات فرانسوی به سرقت سنگ‌نگاره‌ها موجب طول اقامت وی در هند وچین شد. مالرو پس از مدتی به پاریس بازگشت و مجددا به خاور دور سفرکرد. در این سفر دوم مالرو وارد مبارزه‌ی علنی با مقامات فرانسوی شد و در شورش‌های چین برای کسب آزادی شرکت کرد که حاصلش کتاب “سرنوشت بشر” برنده‌ی جایزه‌ی گنگور بود.
در داستان راه‌ شاهی، مالرو سرنوشت انسان را در رویارویی با مرگ و تقابلش برای رهایی از آن و جستن راهی برای غلبه برآن به نمایش درآورده است.

  • دی ۲۴ / ۱۳۹۳
  • ۰
رمان فارسی

پرندگی

پرندگی

نویسنده : نسرین اسدی جعفری

قصه‌ی کتاب سرگذشت آدم‌های مانده در حصار است، و رانده از عرصه، بندی تنگاتنگی آسایشگاه در روزهای تاریک و فرسودگی خاموش. تنها چشم انداز اکنونشان توده‌ی کاج‌هاست، و غبار سیمان. خوشدلی ‌شان در این حصار نه در سرمای دیروز است نه در برزخ امروز.
طرد‌شده‌های این وادی پیرامونی «ملاقاتی» ندارند، مگر گاهی جانوری بر زمین یا مرغی در هوا، سیه‌غرابی از خاکستان همجوار، نه عافیتی ، نه عاقبتی، جز چیت بی‌گل‌بته، نامردگان‌اند اینان با میراث مردگان بر تن، با دلی آکنده از پروای پریدن، و روانی سنگین از ماترک ایام در چرخه‌ی مکرر بی‌مفر. طالب مرگ‌اند آدم‌های در حصار این قصه، صاحب سبک‌تنی اند، پرندگی.
و جنون، آواز نیست. بختک نیست . زمینی است. نه حاصل ناسازگاری است که ناگریز است برای واماندگاندن در معبر ، در خانه.تنگ‌عرصه، ندیده‌مانده یا نخواسته.
این دایره – چنان که دیروقتی رها در گل گودالی یا وانهاده کنار نهری – روزی کنج یکی از این خانه‌های ملال بسته می ‌شود.

  • دی ۲۴ / ۱۳۹۳
  • ۰
هنر

ناخودآگاه استتیک

ناخودآگاه استتیک

نویسنده: ژاک رانسیر
ترجمه: مجید نظری

در این جا یکی از فیلسوفان اعجوبه‌ی فرانسوی برداشتی چشمگیر و روشنگر از نسبت مفاهیم فرویدی و تفسیرهای روانکاوانه به قراری به دست می‌دهد که برآمده از معنای تازه‌تر از تازه‌ی انقلاب استتیکی قرن نوزدهم است. در دیالوگی فلسفی با لیوتار، رانسیر حرفش این است که داعیه‌ی میراث داران فروید مبنی بر غلبه‌ی پاتوس بر لوگوس کجا و جان کلام فروید مبنی بر صیانت از همزیستی برابر و آمیزگاری این دو کجا. به عباتی پاتوس و لوگوس درمان تومان با هم‌اند.

شوشانا فلمن


پیش فرض ذاتی این پروژه این است که سروکار ما با خود مفهوم استتیک است.استتیک را همچون عنوان علم یا رشته‌ای که به هنر می پردازد ، در نظر نمی گیریم. در نگرش من استتیک مختص به روش تفکری است که با توجه به اشیا هنری نضج گرفته است و آن‌ها را به منزله‌ی مواد تفکر تلقی می‌کند. از این هم مبنایی تر ، استتیک عبارت است از رژیم خاص اندیشیدن در باب هنر و ایده‌ای از فکر، حسب اینکه اشیا هنری مواد تفکر هستند.

ژاک رانسیر – برگرفته از متن کتاب

  • آذر ۱۷ / ۱۳۹۳
  • ۳
ادبیات ایران

ساعت طلا

ساعت طلا

نویسنده : فریدون مجلسی

ساعت طلا داستانی است از فریدون مجلسی ملهم از جنایتی تکان دهنده که زمانی در تهران رخ داده، در پیوند با پیشینه‌ای تاریخی از زندگی کسانی که سهم اندکی در قدرت و سیاست دارند، اما اسیر سیاست‌های جهانی و داخلی می‌شوند!

داستان زحمت کشانی است که از سویی برچسب بهره‌کشی می خورند و از مدعیان عدالت اجتماعی لطمه می بینند و از سویی قربانی بی عدالتی و کینه توزی و خشونت سودجویان می شوند، و سرانجامی که آن نیز ریشه در تجربه و آموزشی خشونت‌زا در زندگی متعارف روستایی دارد.

این کتاب راوی حوادثی است که نقطه اوج آن به ۲۱ آذر و جدایی دولت تجزیه‌طلب دموکرات در آذربایجان و بازگشت مجدد آن در سال ۱۳۲۵ خورشیدی اشاره می‌کند.

  • مهر ۰۸ / ۱۳۹۳
  • ۰
نقاشی, هنر

نقاشی از منظره

نقاشی از منظره

نویسنده: خوزه پارامون

مترجم: قاسم روبین

اغلب نقاشان منظره‌ ساز به سبک و سیاق مکتب امپرسیونیسم نقاشی می کنند. پرسش ما این است که امروزه آیا می توان کماکان امپرسیونیستی نقاشی کرد؟ جامعه‌شنسی هنر به ما می آموزد که اثر آفریده‌ی هنرمند همیشه بازتاب دوره‌ای است که در آن زندگی می کند. نقاشان امپرسیونیست آثارشان را اولین بار در سال ۱۸۷۴ به نمایش گذاشتند. یعنی دوره‌‌ی انقلاب صنعتی و اکتشافات علمی و پیدایی سرمایه‌داری کلان و تشکیلات سندیکایی کارگران، به عبارتی دوره‌ی تحولات و دگرگونیهای جدید در تمام عرصه‌ها. نقاشی برآمده از این دوره‌ی جدید اجتماعی، نقاشی پیشرو و خلاقی است که بینش و برداشتهای پویا و نو را تجربه می کند، دم و لحظه‌ی زودگذر را می‌آزماید، اثر و آثارآنات تندگذر را ثبت و نقش می کند.

عصر ما گرچه عصر دیگری است و متفاوت از دوره‌ی نقاشان امپرسیونیست، با این همه، درخور تامل این است که اکثر نقاشان منظره‌ساز در سراسر جهان کارشان را به شیوه‌ی امپرسیونیستی ادامه می دهند. حال آیا برای آموزش این رشته از نقاشی می توان شالوده‌ی کار را بر تجربه‌های مکتب امپرسیونیسم بنا نهاد؟ پاسخ مثبت است، چرا که این سبک نقاشی در اساس فرآیندی است از جمیع سبکها و شیوه‌های این قرن : از فوویسم باب شده از جانب گوگن و ون‌گوگ گرفته تا سبکهای هیپررئالیسم سالهای اخیر،امپرسیونیسم هنوز سرآمد سبکهاست و بسیار مناسب برای منظره سازی.

  • مهر ۰۸ / ۱۳۹۳
  • ۰
نقاشی, هنر

نقاشی از روی آثار مشاهیر

نقاشی از روی آثار مشاهیر

نویسنده: خوزه پارامون

مترجم: قاسم روبین

نقاشی از روی آثارمشاهیر آیا برای هنرآموزان نقاشی آموزنده است؟ بدون تردید. منتها هدف از کپی برداری از تابلوهای دیگران این نیست که نسخه‌ی بدل بسازیم، حتی اگر نسخه‌ی بدل قابل تفکیک و تشخیص از اصل نباشد باز هنر نکرده‌ایم. مقصود اما فقط آشنایی است و پی بردن به رموز و فنون و نکات فنی نقاشی، و اینکه اساتید مشهور نقاشی چطور با رنگ و قلم توانسته اند اعجاز بیافرینند. با نقاشی از روی هر تابلو عملا می توان به فنون به کار رفته در آن پی برد، بی آنکه قصد تقلید در میان باشد. رافائل از روی آثار میکل آنژ نقاشی می کرده، روبتس هم از روی آثار پیش‌کسوتان خود کپی‌برداری می کرده، دگا هم مدام به موزه‌ها می‌رفته و از روی تابلوهای ولاسکز، رافائل، رامبراند و دیگران طراحی و نقاشی می کرده است.مونه، به رغم تنگدستی، اسباب سفر به مادرید را تنها به این قصد مهیا کرده که به موزه‌ی پرادو برود و روزهای متمادی از آثار ولاسکز و گبا نقاشی کند. هر چند کپی برداری از روی تابلوهای دیگران فاقد اصالت هنری است، اما تنها روشی است که می توان جزئیات و نکات فنی پیدا و ناپیدای هر اثر را دریافت و دانست که نقاش به چه نحو کارکرده است. بی تردید کسب چنین تجربه ای برای هر نقاش ضروری است.

  • مهر ۰۸ / ۱۳۹۳
  • ۰
نقاشی, هنر

روش نقاشی سُومی

روش نقاشی سُومی

نویسنده: هاکوهو هیرایامو

با مقدمه ی خوزه پارامون

مترجم: قاسم روبین

سومی در زبان ژاپنی به معنای نقاشی با مرکب است، شیوه‌ای از هنر نقاشی شرقی، با قرابتهای بسیار به سیاه قلم. مختصه‌ی سومی ایجاز و اختصار در استفاده از خط است، بدون پیش طرح، بدون نقش و شکل اضافی. نقاشی سومی هنری است برای نشان دادن جوهره‌ی طبیعت و ماهیت شیء عاری از حشو و زواید. سومی از پانصد سال پیش در ژاپن از جانب کاهنان بودایی و پیروان طریقت ذن رواج پیدا کرد و خیلی زود قبول عام یافت. وسایل مورد نیاز برای این شیوه‌ی نقاشی تکرنگ مثل نقشهای سومی ساده و محدود است : مرکب سیاه و قلم مو، و البته کاغذ – هر نوع کاغذ، از کاغذمعمولی گرفته تا کاغذ برنج و مقوا و پارچه و چوب و غیره. سومی اما تامل و تمرکز هم می‌طلبد، پیوند عمیقش با فلسفه‌ی ذن هم در واقع همین است.

هدف کتاب حاضر اما نه تفسیر طریقت ذن بلکه تعلیم عملی نقاشی سومی است، همراه با توضیحاتی جامع در خصوص نحوه‌ی استفاده از قلم مو و مرکب، انتخاب موضوع، ترکیب بندی عناصر تصویری، حرکت قلم مو و دست. سرانجام اینکه با فراگیری این شیوه‌ی نسبتا ساده‌ی نقاشی پیچیده ترین و بدیع‌ترین اشکال را می‌توان در طیف متنوعی از رنگ سیاه مرکب بر سطح کاغذ یا پارچه خلق کرد.

برگه‌ها :123456789