:::: منو ::::

انتشارات ناهید

معرفی کتاب های انتشارات ناهید

  • کانال تلگرام نشر ناهید

    کانال تلگرام نشر ناهید

وبلاگ

  • دی ۲۳ / ۱۳۹۵
  • ۰
بنیاد نظری سیاست در جوامع چند فرهنگی
علوم اجتماعی

بنیاد نظری سیاست در جوامع چند فرهنگی

بنیاد نظری سیاست در جوامع چند فرهنگی

نویسنده: سید علیرضا بهشتی

امروزه تقریبا هیچ کشوری را نمی‌توان یافت که بتواند مدعی داشتن اجتماعی به لحاظ فرهنگی همگن باشد. گوناگونی فرهنگی پدیده‌ای است که حتی اگر ارزشمند هم شمرده نشود، یک واقعیت انکارناپذیر و محو ناشدنی است که اثرات گسترده خود را بر ساختارها و رفتارهای هر اجتماع برجای گذاشته و می‌گذارد.
پرسش بنیادینی که پیش می‌آید این است که در اجتماع سیاسی که دارای هویت‌های فرهنگی مختلف است و اعضای آن پیرو گفتمان‌های دینی، اخلاقی و فلسفی گوناگون هستند، فرآیند تصمیم‌گیری‌های سیاسی چگونه باید تنظیم شود که در عین احترام به این تفاوت‌ها، همزیستی مسالمت آمیز شهروندان آن نیز امکان‌پذیر گردد؟ بدین‌منظور، کاوش برای فهم بنیان‌های نظری سیاست در چنین اجتماعاتی ضروری می‌نماید.

کتاب حاضر تلاش می‌کند از طریق بررسی مناظره لیبرال‌ها و جامعه‌گرایان، پاسخ‌های داده شده به این پرسش را به آزمون بگذارد. در این راستا، نظریه‌های ارائه شده از سوی السدیر مک‌اینتایر، چارلز تیلور و مایکل والزر از جامعه‌گرایان، و جان رالز، جوزف رز و ویل کیمیلکا از لیبرال‌ها در سه محور مفهوم «خود»، مبانی اخلاق سیاسی و سیاست تفاوت فرهنگی تجزیه و تحلیل شده است.

  • مرداد ۱۵ / ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها برای سرگذشت پیانو بسته هستند
موسیقی, هنر

سرگذشت پیانو

نوشته : هرولد شونبرگ

ترجمه : پرتو اشراق

پیانو کیفیت و منش موسیقی را از درون و بیرون تغییر داد. هنگامی که درنیمه قرن هجده در عرصه موسیقی ظاهر شد نگرش و ادراک آهنگسازان را عوض کرد  بر ارکستراسیون ، هارمونی ، رنگ آمیزی و تصنیف و اجرای آثار تأثیر چشمگیری نهاد و بعد یک تحول همه جانبه به دنبال آورد . با ظهور این ساز نو موسیقی اروپا از بن تغییر کرد ، به خصوص در آهنگسازی و رنگ آمیزی قدمی بلند به سوی تکامل آهنگین و نفوذ احساس و ادراک در بطن موسیقی برداشت ؛ و این به واقع یک جهش بود.از این رهگذر نوازندگان فرزانه ای به وجود آمدند که با شیوۀ مخصوص به خود رمز و راز نهفته در آثار مصنفان بزرگ را از لابه لای ورق های نت بیرون کشیدند و موسیقی واقعی را به گوش مردم رساندند . از آنن دوره تا کنون بیش از دو قرن می گذرد . کیفیت آثار و شیوۀ نواختن آن ها به لحاظ این ساز شگفت انگیز میان پیانو فورته و پیانیسیمو متغیر بوده ، از همان آغاز ارکسترها ، رهبران و آهنگسازان آن را با میل و رغبت پذیرفتند .

مطبوعات آمریکایی و اروپایی کتاب حاضر را یکی از مهم ترین تألیفات دنیای موسیقی قلمداد کرده اند ، که از موزار آغاز می شود و به وان کلیبرن ختم می گردد پیانو سازی بزرگ و زهی بود که با چکش های ظریف مکانیکی به صدا در می آمد . اختراع آن را به یک ایتالیایی که سازندۀ هارپسیکورد بود ، نسبت می دهند . این شخص که در خدمت شاهزاده فردیناند دومدیچی بود وقتی در 1709 اولین طرح های فنی را تهیه می کرد احتمالاً نمی دانست چه تحول عظیمی در جهان موسیقی به وجود خواهد آورد . در اوال قرن 19 موزار و کلمنتی ، دو رقیب سرسخت شیفته آن شدند و تا آخر عمر رهایش نکردند.

بررسی این کتاب در روزنامه شرق

داستانِ ‌ساز موسيقيدان‌ها

هر شخصي در دنيا كه موسيقي را آكادميك‌وار مي‌آموزد و مي‌شناسد، پيانو هم مي‌داند چون نوازندگي اين ساز در رشته آهنگسازي اجباري است. شايد كمتر كسي از ميان اين همه آهنگساز و پيانيست بداند كه دقيقاً 300 سال پيش مرد 44ساله ايتاليايي وقتي به دربار شاهزاده فلورانس راه يافت، ‌سازي ساخت كه اكنون مهم‌ترين ساز در رشته موسيقي و آهنگسازي است. بارتولوميو كريستوفري¹ كه متخصص ساختن هارپسيكورد بود در سال 1709 اين ساز را اختراع كرد. در اين ساز نو چكش‌هايي وجود داشت كه با كليد به حركت درمي‌آمد و سيم‌هايي را به صدا درمي‌آورد. مخترعش آن را «سازي با صداي آرام و بلند» ناميد. يعني‌سازي كه هم صداي نرم و ضعيف داشت هم صداي بلند و قوي. هرولد شوئنبرگ در كتاب «سرگذشت پيانو»، تولد تا مرگ اين ساز زيبا را نوشته است؛ اينكه اين ساز در ابتدا با شيوه تكنوازي و توسط افرادي چون يوهان سباستين باخ و پسرش نواخته شد و بعدها بتهوون نابغه انديشه‌هاي اركسترالش را بر اين ساز پياده كرد. اگر پيش از بتهوون موسيقيدان‌ها و پيانيست‌ها معتقد بودند پيانو از خود موسيقي مهم‌تر است، بتهوون با انديشه‌هاي اركسترالش بر اين تفكر خط پاياني كشيد. بخشي مهم از «سرگذشت پيانو» به «ليست» آن ديوانه پيانيست (پيانيست ديوانه) مربوط است. شوئنبرگ با انتخاب عنوان «رعد، برق، مسمريسم، سكس» وارد بحث توصيفي موسيقي ليست مي‌شود: «وقتي ليست پيانو مي‌نواخت خانم‌ها به جاي دسته‌ها يا شاخه‌هاي گل، جواهرات خود را روي صحنه پرتاب مي‌كردند. در سرمستي فرو مي‌رفتند و گاهي هم غش مي‌كردند. آنان كه غش نكرده بودند ديوانه‌وار به صحنه هجوم مي‌بردند.

بر سر دستكش‌هاي سبزرنگي كه عمداً روي پيانو جا مي‌گذاشت به جان هم مي‌افتادند و اگر دست‌شان مي‌رسيد ته سيگارش² را برمي‌داشتند و تا هنگام مرگ حفظ مي‌كردند…» نويسنده با توصيف‌هاي عجيب و غريبي از اين دست ليست را معرفي مي‌كند و پس از آن مكتب او و شاگردانش را وصف مي‌كند. البته بلافاصله به معرفي بزرگ‌ترين رقيب و كسي كه ليست او را «دشمن» خطاب كرده مي‌پردازد: هنگامي كه ليست با ژست‌هاي وحشيانه پهنه كليدها را مي‌پيمود، «زيگيسموند تالبرگ» راست، موقر و سنگين مي‌نشست و با كمترين حركت منويات خود را بر ساز اعمال مي‌كرد.³ «سرگذشت پيانو» كه از نوازندگاني چون باخ و موتزارت آغازيده و به معاصران رسيده، براي علاقه‌مندان به پيانو در ايران – با توجه به بحث هميشگي «پيانوي ايراني» در ميان آنان – بسيار مفيد است. 644 صفحه دارد و 9500 تومان است.

*نشر ناهيد، هرولد شوئنبرگ

ترجمه: پرتو اشراق

پي‌نوشت: ……………………………………………..

1- يكي از پيانوهاي دست‌سازش را مي‌توانيد در موزه متروپوليتن نيويورك از نزديك ببينيد.

2- بعيد است كسي بتواند همزمان پيانو بزند و سيگار بكشد.

3- تالبرگ اين وقار را مديون كشيدن چپق تركي دسته‌دراز حين تمريناتش بود.( ص 245)

  • مرداد ۱۳ / ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها برای دستور زبان فارسی / پنج استاد بسته هستند
زبان, زبان فارسی

دستور زبان فارسی / پنج استاد

دستور زبان فارسی / پنج استاد

به اهتمام : جهانگیر منصور


زبان فارسی بر سه قسم است : فارسی باستانی ( فرس قدیم ) ، فارسی دری ، فارسی پهلوی .فارسی باستانی زبانی بوده است که در دورۀ سلطنت سلسلۀ هخامنشی در کشور پارس که پایتخت آن ، شهر معروف استخر بوده بدان تکلم می کرده اند و چو پادشاهان هخامنشی از گشور فارس بر خاسته و تمام ابران را در تحت اختیار و اقتدار خویش در آورده اند زبان تمام مردم این کشور به زبان پارسی یا فارسی موسوم گردیده است .

پنج استاد : عبدالعظیم قریب – جلال همایی – رشید یاسمی – ملک الشعرای بهار – بدیع الزمان فروزانفر

  • مرداد ۱۴ / ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها برای ذهن و زبان حافظ بسته هستند
ادبیات, ادبیات ایران, شعر ایران

ذهن و زبان حافظ

نویسنده: بهاءالدین خرمشاهی

فصول این کتاب از روی، و به آرزوی، همدلی با حافظ نوشته شده است. ادعای هم سخنی با حافظ ادعایی گزاف است، ولی آرزو یا احساس همدلی با او آرزویی محال نیست. چه حافظ حافظۀ ماست و در ذهن و زبان همۀ فارسی زبانان، تا همیشه ای که زبان فارسی و فرهنگ اسلامی-ایرانی پایدار است حضور دارد.

هفت فصل این کتاب هر یک در حد خود مستقل ولی با دیگری مرتبط است. بلاتشبیه، مانند ابیات غزل حافظ. عناوین این فصول بدین شرح است:
فصل اول: “اسلوب هنری حافظ و قرآن”
فصل دوم: “میل حافظ به گناه”
فصل سوم: “حافظ و انکار معاد؟”
فصل چهارم: “اعجاز در ایهام”
فصل پنجم: “اختلاف قراآت”
و دو فصل بعد به  انتقاد دو کتاب اختصاص دارد.

  • مهر ۰۴ / ۱۳۹۵
  • ۰
دسته‌بندی نشده

تبارشناسی خاکستری است (تأملاتی درباره ی روش فوکو)

تبار شناسی خاکستری است

عادل مشایخی

تبارشناسی به چه معنا خاکستری است؟ خاکستریِ تبارشناسی خاکستریِ امر مطلقی است که در هیچ بافت رنگارنگی تحلیل نمی رود. این «مطلق گرایی» در گریز از نسبی گرایی به دامان قضاوت های مطلق در نمی افتد؛ این مطلق اصلاً مطلقِ قضاوت نیست. تبارشناسی فراسوی دوگانه ی خیر و شر و قضاوت های نسبی یا مطلقی که ممکن می کند، به امر نابهنگام می چسبد، و از فراموش شدنش در تاریخِ تقویمی و قضاوت های ملازم با آن جلوگیری می کند. نیچه می گوید تبارشناسی رنگِ خاکستری را به نیلیِ [آسمانِ فرضیه پردازی] ترجیح می دهد: «خاکستری رنگِ هر آن چیزی است که بر سندی ثبت است»؛ فوکو نیز تبارشناسی را از آن رو خاکستری می داند که «روی پوست نوشته های در هم و بر هم، خراشیده و بارها از نو نوشته شده کار می کند». ولی این بدان معنا نیست که تبارشناسی اسیر «ایده ی نوشتار» یا در بند «تفسیر متون» است. این «از نو نوشته شدن» در واقع، از نو به تسخیر درآمدن است؛ توالیِ نیروهایی که یک پدیده یا یک چیز را به تسخیر در می آورند. تبارشناسی در آن چه «نوشته شده»/به تسخیر درآمده «نیرو» را جست و جو می کند. افزون بر این، در بعضی از وضعیت های حدّی، نیروها با تسخیر بدن ها، برخی «نام»ها را نیز از بطن تاریخ بر میکشند و بازگشت جاودان شان را به تپشی ناگزیر بدل می کنند: نامِ آن کس که بی قید و شرط نیرو را آری می گوید از شخص جدا و به نام شدت یا توانی تکین تبدیل می شود. بر این اساس، می توان گفت خاکستریِ تبارشناسی خاکستریِ «همه ی نام های تاریخ» نیز هست.

  • تیر ۰۹ / ۱۳۹۵
  • ۰
داستان های امریکایی

ناخمن (هفت داستان و سه مقاله)

ناخمن

نویسنده: لئونارد مایکلز

مترجم: مهتاب کلانتری

ناخمن، که اصل عبری آن نحمان (به آرامش رسیده) می شود، استاد ریاضیات است؛ او در قطعی ترین علوم استاد است. اما آرامشی که ناخمن در پایان داستان هایش به آن می رسد به خاطر این یقین نیست. برعکس، به خاطر گم شدگی ست و حیرانی. راوی در آخر داستان ناخمن در مسابقۀ اسب دوانی می گوید: «اصلاً به یاد نمی آورد ماشین را کجا پارک کرده. هزاران ماشین بود. گیج شده بود، درمانده، مثل کودکی گمشده، و با این حال چیزی از شادیش کم نشده بود. دیر یا زود ماشینش پیدا می شد. این احساس آن قدرها هم بد نبود، احساس گم شدگی.»


معرفی کتاب ناخمن در روزنامه شرق:

روزنامه شرق شماره ۲۶۱۹، چهارشنبه ۹ تیر:انگاره ماقبل آخر

ادامه مطلب

  • خرداد ۰۸ / ۱۳۹۵
  • ۰
دسته‌بندی نشده

زمستان ترس

زمستان ترس

نویسنده: بهاء طاهر

ترجمه: رحیم فروغی

دنیای داستانی بهاء طاهر بازتاب تجربه های پر افت و خیز زندگی اوست. این نویسنده ی مصری فراخور موقعیت گوناگونی که در عمر تا اکنون هشتاد و یک ساله اش در آنها قرار گرفته است، از منظر های متفاوت به جهان نگریسته و با نوشتن –که به گفته ی خودش، در جوانی می پنداشته جهان را تغییر می دهد- ما را نیز در این منظرها می نشاند.

زمستان ترس سومین کتابی است که از بهاء طاهر به زبان فارسی منتشر می شود. رمان های واحه ی غروب و عشق در تبعید پیشتر به همین قلم ترجمه و منتشر شده اند. آن دو رمان های مستقلی بودند اما این مجموعه به نوعی گزیده ای از آثار اوست که در دوره های مختلف کاری اش نوشته شده اند.

نگاهی به تاریخ انتشار داستان های این مجموعه هدف مرا از این گزینش و ترجمه روشن می کند. به گمانم اکنون خواننده ی فارسی زبان به نمونه های گوناگونی از کارهای طاهر دسترسی دارد و می تواند سیر تکاملی اش را از دیدگاه های مختلف پیگیری کند و درباره ی افت و خیزهایش بیندیشد.


معرفی کتاب زمستان ترس در روزنامه شرق:

روزنامه شرق شماره ۲۶۱۹، چهارشنبه ۹ تیر:ساکنان قصر

روزنامه شرق شماره ۲۶۸۵، دوشنبه ۲۹ شهریور: تلگراف‌ انسان ترس‌خورده

ادامه مطلب

  • خرداد ۰۸ / ۱۳۹۵
  • ۰
فلسفه

هستی و آگاهی و چند نوشته دیگر

هستی و آگاهی و چند نوشته دیگر

نویسنده: کارل مارکس

گزینش و ترجمه: امیر هوشنگ افتخاری راد و محمد قائدی

روشن است که سلاحِ نقد نمی تواند جایگزین نقدِ سلاح شود و نیروی مادی، با نیروی مادی از بین می رود، اما تئوری نیز می تواند به نیروی مادی بدل شود زمانی که  توده ها را مسحور خود کند. تئوری قادر است مردم را مسحور کند به هنگامی که آن ها را هدف قرار می دهد و به محض این که رادیکال شود آن ها را مورد هدف قرار می دهد. رادیکال شدن یعنی بازگشت به ریشه ها.

اما برای انسان ریشه چیزی نیست جز خود انسان…

فلاسفه به شیوه های گوناگون جهان را تفسیر کرده اند مسئله اما تغییر جهان است.

مقاله ای درباره کتاب هستی و آگاهی در سایت ایبنا:
گزینشی جدید از مقالات کارل مارکس با «هستی و آگاهی و چند نوشته دیگر»

  • خرداد ۰۸ / ۱۳۹۵
  • ۰
فلسفه

بحران معرفت شناختی (روایت دراماتیک و فلسفه‌ علم)

بحران معرفت‌شناختی (روایت دراماتیک و فلسفه‌ علم)

نویسنده: السدیر مک اینتایر
ترجمه: علیرضا بهشتی

بحران معرفت‌شناختی چیست؟ ابتدا وضعیت افراد عادی را در نظر بگیرید که در چنین بحران‌هایی در غلتیده‌اند. مثلاً کسی را در نظر بگیرید که باور داشته که نزد کارفرمایان و همکارانش از اعتبار بالائی برخوردار است و ناگهان از کار اخراج می‌شود یا کسی که برای عضویت در باشگاهی که فکر می‌کرده همه‌ اعضای آن دوستانش هستند اقدام کرده و از ورود به آن محروم می‌شود، یا کسی که عاشق می‌شود و نیاز دارد بفهمد معشوق او واقعاً چه احساسی نسبت به او دارد، یا کسی که عشق خود را به دیگری از دست داده و می‌خواهد بداند چگونه می‌توانسته در این‌باره ، چنین به اشتباه افتاده باشد. در مورد همۀ این ‌گونه افراد، چگونگی رابطۀ «آنچه به نظر می‌رسد وجود دارد » با «آنچه واقعاً وجود دارد »، اهمیت می‌یابد…

زندگینامۀ فکری مک‌اینتایر، خود نشانگر بحران‌های معرفت‌شناختی مهمی است که از سر گذرانده است. او که در زمان دانشجویی و سال‌هایی پس از آن به مارکسیسم گرایش داشت، در دهۀ پنجم زندگی به مذهب کاتولیک روی آورد و از آن پس، اندیشه‌ورزی‌هایش از منظر نوارسطویی – اکویناسی شکل گرفت. مک‌اینتایر را باید برجسته‌ترین اندیشمندان منتقد فلسفۀ اخلاق متجدد و نهضت روشنگری دانست. با این همه، برخلاف آنچه گاه گفته می‌شود، بازگشت او به سنت، همراه با تجدیدنظرهای مهمی است که از تجربۀ تجددخواهی غرب نشأت گرفته است.

مقاله ای درباره کتاب بحران معرفت شناختی در سایت ایبنا:

پنجره‌ای برای شناخت بهتر و عمیق‌تر جهان در کتاب «بحران معرفت‌شناختی»

مقاله ای درباره کتاب بحران معرفت شناختی در روزنامه اعتماد:
تحولات معرفتی در تاریخ معاصر ایران

  • اسفند ۲۷ / ۱۳۹۴
  • ۰
داستان های فرانسوی

دوران تحقیر

دوران تحقیر

نویسنده: آندره مالرو

مترجم: سیروس ذکاء

کتاب «دوران تحقیر»، تغییری ناگهانی در نویسندگی «آندره مالرو» به شمار می رود، چون در ماه ژوئن ۱۹۳۴ اظهار کرده بود که مشغول نوشتن رمانی درباره نفت است که در ایران و باکو می گذرد، ولی در ماه اکتبر همان سال به «آندره ژید» می گوید که مشغول نوشتن رمانی درباره اردوگاه های کار اجباری در آلمان «نازی » است.
در واقع سال ۱۹۳۴ را باید نقطه عطفی در تکامل فکری «مالرو» دانست. رواج و پیشرفت مرام نازی در آلمان در این دوران «مالرو» را به همراهی در اقدامی همگانی علیه «نازیسم» واداشت. او که از سال ۱۹۳۲ به عضویت «انجمن نویسندگان و هنرمندان انقلابی» درآمده بود با شرکت در گردهم آیی هایی پی در پی، برای حمایت از کسانی که در آلمان، نه به خاطر مارکسیست بودن بلکه به خاطر اینکه به شأن و حیثیت انسانی ارج می نهادند، شکنجه و آزار می دیدند، بپا خاست…

آندره مالرو در سوم نوامبر ۱۹۰۱ در پاریس به دنیا آمد، تحصیلاتش را در مدرسه کوندورسه به پایان رساندو بعد وارد دانشکده زبان های شرقی شد، که هرگز نتوانست درسش را در آنجا به اتمام برساند. آندره مالرو علاوه بر یک نویسنده، هم ماجراجو، باستان شناس، خلبان، روزنامه نگار و منتقد است و هم به عنوان یک فعال و مبارز سیاسی در جهان شناخته می شود.

در کتاب دوران تحقیر که در سال ۱۹۳۵ منتشر شد، عکس العمل و مواضع آندره مالرو نسبت به ظهور فاشیسم در اروپا را می توان یافت. دوران تحقیر، اثری کاملاً سیاسی است درباره جوانی کمونیست به نام کاسل در آلمان که به دست عمال هیتلر دستگیر شده اما به سبب آنکه وی برای حزب سودمند است، شخصی دیگر خود را به نام او معرفی می کند و با فداکاری کاسل واقعی را آزاد می کند.


معرفی کتاب دوران تحقیر در روزنامه شرق:

روزنامه شرق شماره ۲۵۵۲، چهارشنبه ۱۸ فروردین: دشواری انسان بودن، پانیذ زرتابی

روزنامه شرق شماره ۲۵۵۸، چهارشنبه ۲۵ فروردین: با دیگران انسان بودن، شیما بهره‌مند

ادامه مطلب

  • اسفند ۲۷ / ۱۳۹۴
  • ۱
داستان های امریکایی

بادی آرتیست

بادی آرتیست

نویسنده: دان دلیلو

ترجمه: منصوره وفایی

دلیلو نویسنده سرشناسی است که با این رمان کوتاه برای اولین بار به خوانندگان فارسی زبان معرفی می شود. شاهکار دلیلو «جهان زیرین» است، رمانی در هشتصد صفحه که نام عنوان بهترین رمان نویسان نیمه دوم قرن بیستم قرار داد. دلیلو عمدتاً به عنوان یک رمان نویس پست مدرن شناخته می شود که در آثارش به حضور و نقش وسایل پیشرفته ارتباطی، شیوه زیست انسان معاصر و تقابلش با تکنولوژی می پردازد.
اما «بادی آرتیست» که بعد از «جهان زیرین» منتشر شد، اثر متفاوتی در کارنامه او است. منتقدی خواندن فصل آغازین این کتاب را به جست وجوی چیزی در تاریک روشنای صبحگاهی اتاق آن هم پیش از نوشیدن یک فنجان قهوه تشبیه می کند. درآمیختن ذهنیت با توصیف جزئی پردازانه صبحانه خوردن ری روبلز و لارن خواننده یی را که به رئالیسم معمول نویسندگان امریکایی عادت کرده است با تردید مواجه می کند.
ساختار «بادی آرتیست» بی شباهت به هایکو نیست. فصول این رمان مثل جمله های کوتاه دوپهلویی است که در هم چفت نمی شوند و همیشه مرز باریک و خیال انگیز میان شان احساس می شود.

روز سفید مه آلودی ست و بزرگراه تا آسمان خشکیده بالا می رود. چهار باند شمالی دارد و تو در باند سوم می رانی و ماشین ها جلواند و پشت سر و دو طرف، اما نه خیلی زیاد و نه خیلی نزدیک. بالای سراشیبی که می رسی چیزی اتفاق می افتد و حالاست که دیگر ماشین ها بی عجله می روند. انگار خود به خود رانده می شوند. نرم با دنده خلاص بر روی آن سطح پایین می روند. همه چیز کند است و مه آلود و خشکیده و همۀ این ها حول انگار اتفاق می افتد. همۀ ماشین ها از جمله مال تو، انگار، بریده بریده حرکت می کنند، حضورشان را نشان می دهند یا خود را به رخ می کشند، و بزرگراه میان همهمۀ سفیدی امتداد می یابد.
بعد حس و حال عوض می شود. سر و صدا و هیاهو و شلوغی پشت سراند و تو که درد سنگینی را روی قفسۀ سینه ات احساس می کنی دوباره به زندگی کشانده می شوی.


معرفی کتاب بادی آرتیست در روزنامه شرق:

روزنامه شرق شماره ۲۵۵۰، دوشنبه ۱۶ فروردین: احضار خاطرات، پارسا شهری

ادامه مطلب

  • مرداد ۰۱ / ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها برای هفتۀ مقدس بسته هستند
ادبیات, داستان های فرانسوی

هفتۀ مقدس

هفتۀ مقدس

نویسنده: لویی آراگون

مترجم : محمد تقی غیاثی

حوادث «هفتۀ مقدس»، حوادث هفته ای است بین ۱۸ مارس ۱۸۱۵ تا روز ۲۵ همین ماه. ۱۸ مارس، برای مسیحیان مؤمن، روز «شاخه نخل»، عید «نخلبندان»، به یاد استقبال از حضرت مسیح دراورشلیم، است. ۲۵ مارس، روز جشن پسه، آغاز پاک، روز رستاخیز مسیح است.

حوادث این یک هفته دستمایۀ قصه دلنشینی است که شباهتی به قصه های دیگر ندارد. از یاد نبریم که اولاً آراگن شاعر بزرگی است، ثانیاً هنرمند نظریه پردازی است. حوادث هفته مقدس سال ۱۸۱۵ دستاویزی است تا آراگن روند انقلاب کبیر فرانسه را بکاود، بازتابهای اجتماعی آن را از دیدگاه عقیده خود وارسد، شاه ،افراد خاندان سلطنتی، تیمساران، تفنگ داران شاه، وزیرانی چون شاتو بریان، نویسنده بزرگ و بنیانگذار رومانتیسم فرانسه، کنت دارتوآ، برادر عیاش شاه، که بعداً به نام شارل دهم به سلطنت می رسد، دوک دو ریشلیو، فرماندار سابق اودسا، شاعرانی چو لامارتین و وین یی را، چنانکه بودند، از درون و بیرون نشان دهد.

آراگُن می گوید: همه این حوادث راستینِ تاریخی را چنان کاویده ام که گویی هیچکدام از این وقایع در سال ۱۸۱۵ رخ نداده است. سرچشمه این حوادث در من و منحصراً در تجربه من است. این قصه، قصه آزمون من، دیدگاه من، و امروزی است.


معرفی کتاب هفته مقدس در روزنامه شرق:

ادامه مطلب

برگه‌ها :12345678910