:::: منو ::::

انتشارات ناهید

معرفی کتاب های منتشر شده

خاری سرگشته در بیابان

ادبیات ایران, ادبیات، نقد ادبی، زبان شناسی, شعر, شعر کلاسیک فارسی

خاری سرگشته در بیابان

خاری سرگشته در بیابان

خاری سرگشته در بیابان

دیوان باباطاهر

تصحیح و مقدمه: عمران صلاحی

صلاحی به شیوه‌ای خاص و کاملاً تازه به معرفی باباطاهر و بازنگری در دوبیتی‌های به‌جامانده از او پرداخته است. می‌توان گفت که مطلب صلاحی آمیزه‌ای است از طنز و تحقیق.

شعر رسمی در مجلس ادبیات فارسی، نماینده‌های زیادی دارد، اما شعر محلی فقط یک نماینده دارد و آن هم باباطاهر عریان است … هم کهنه‌پردازی چون وحید دستگردی به باباطاهر توجه دارد و هم نوپردازی چون احمد شاملو.

عمراان صلاحی

پایه و اساس ترانه‌ها روی عشق و دلباختگی نهاده شده و احساسات و تخیلات سادۀ روستاییان ایرانی به‌طور خیلی صریح و بی‌باکانه در آنها اظهار شده و این اندیشه‌های دل است که به‌صورت ترانه سروده شده و احساسات جان و روان است که به شکل این نغمات آشکار گشته است.

نقل قولِ دونالد ویلبر


معرفی کتاب “خاری سرگشته در بیابان” در خبرگزاری کتاب ایران “ایبنا”:

«خاری سرگشته در بیابان» عمران صلاحی برای اولین بار منتشر شد

انتشارات ناهید کتاب چاپ نشده مرحوم عمران صلاحی با عنوان «خاری سرگشته در بیابان» که تصحیح و مقدمه صلاحی بر دیوان باباطاهر است را برای اولین‌بار منتشر کرد.

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، کتاب جدیدی از عمران صالحی با عنوان «خاری سرگشته در بیابان» از سوی انتشارات ناهید منتشر شد. این کتاب در واقع دیوان باباطاهر است که عمران صلاحی آن را تصحیح کرده و مقدمه‌ای بر آن نوشته است.
در مقدمه ناشر بر این کتاب آمده است: «انتشار دیوان باباطاهر با مقدمه و تصحیح عمران صلاحی تا حد زیادی توامان شوق‌انگیز، حسرت‌بار و پرسش‌آفرین است. دلیل  شوق‌انگیزی آن، این است که با گذشت قریب به دوازده سال از درگذشت نابهنگام و تاسف‌انگیز عمران عزیز، متن نخوانده‌ای از او در دسترس مخاطبان و علاقه‌مندان آثارش  قرار می‌گیرد.
صلاحی در این مقدمه، به شیوه‌ای خاص و کاملا تازه به معرفی باباطاهر و بازنگری در دوبیتی‌های به‌جا‌مانده از‌ او پرداخته است. می‌توان گفت که مقدمه، آمیزه‌ای است از طنز و تحقیق. افسانه‌های غلوآمیز متون عرفانی، محملی شده‌اند تا صلاحی با زبان شوخ و شنگ و گاه نیش‌دار تصویر و تصور پیشینیان از شاعر این دوبیتی‌ها را نخست نقل و سپس نقد کند. ضمن خواندن روایات متون کهن از زندگی و سلوک باباطاهر، درمی‌یابیم که صلاحی در این باره به پژوهش مفصلی دست زده است.
از نظر راوندی در راحه‌الصدور گرفته تا اهمیت دوبیتی‌های باباطاهر از منظر احمد شاملو جملگی در این مقاله فشرده و جامع گرد آمده‌اند. اما لحن طنزآمیز صلاحی از این هم فراتر می‌رود. او با مهارتی درخور یکی از سرآمدان طنز معاصر ضمن نقل نحوه تصحیح و نسخه‌شناسی دوبیتی‌ها، روش مطالعه و پیشینه تحقیق در این عرصه را با زبانی کنایی بررسی و تحلیل کرده است.
در بخشی از مقدمه کتاب آمده است: «واقعیت آن است که عمران بس زود از بین ما رفت و هنوز گفتنی‌ها داشت. تجربه، مهارت و حسن ذوقش اگر نه بی‌بدیل، بی‌نظیر بود و در زمینه زبان مستقل تسلط به متن در زمره انگشت‌شمار طنزآوران تراز اول زبان فارسی به شمار می‌آید. اقتضای زمان و مسائلی که عمران از آن و در آن می‌نوشت، خندیدن را به کاری صعب بدل می‌کرد. با این همه چنانچه اهل فن و محققان طنزپژوهی اذعان می‌کنند، صلاحی ما به خوبی از پس این کارستان برآمده است. خاصه اینکه فعالیت صلاحی در شعر و نثر، تالیف و تحقیق، مطبوعات و کتاب از وسعت و شگفتی برخوردار بود.»

دیدگاهتان را بنویسید: