:::: منو ::::

انتشارات ناهید

معرفی کتاب های منتشر شده

برچسب پست ها / میگل د اونامونو

  • ژانویه 05 / 2016
  • ۰
تاریخ ، فلسفه ، سیاست, فلسفه

اندیشه های دینی اونامونو

اندیشه های دینی اونامونو

نویسنده: زهرا شاه پری

میگل دِ اونامونو (۱۸۶۴-۱۹۳۶ م) بزرگ ترین متفکر سده های اخیر اسپانیا (قرن نوزدهم و بیستم) و تا امروز است. او برای صاحبدلان اسپانیایی، همان شأن و شُکوه را دارد که حافظ یا مولانا برای ما دارند. او را فیلسوف زندگی و اصالت وجودی [ = اگزیستانسیالیست] شمرده اند. فیلسوفان اگزیستانسیالیست برآنند که بهترین خدمت فلسفه، یا فکر و فلسفه آنان این است که زندگی را با مواجهۀ عینی با آن معنادار سازند. بعضی از برجسته ترین فیلسوفان اصالت وجودی دیندار، که همۀ عمرشان در دغدغۀ ایمان گذشته، عبارتند از قدّیس اگوستین، بلز پاسکال، سورن کی یرکه گور [ = کی یرکگارد]، گابریل مارسل، ویلیام جیمز و اونامونو. اونامونو متفکری است که پروای دین و ایمان، و عقل و شک را بیشتر دارد تا پروای مکتب و نظام سازی فلسفی. مهمترین کتابش درد جاودانگی (سرشت سوگناک زندگی) است (ترجمۀ بهاءالدین خُرَّمشاهی. ویراست سوم / چاپ دهم، همین ناشر، ۱۳۹۴). در تاریخ فرهنگ ما نیز چند متفکر ژرف اندیش را می توان اصالت وجودی شمرد: خیّام، ابوحامد محمد غزّالی، جلال الدین مولوی و حافظ.

کتاب اندیشه های دینی اونامونو، پژوهش و نگارش سرکار خانم زهرا شاه پری، یکی از ساده ترین و در عین حال سرراست ترین و پرنکته ترین شرح و بسط اندیشه های دینی شگرف و شیوۀ تعهد ایمانی ژرف اونامونوست، و همانندش در زبان های اروپایی هم کم است. باید از نویسندۀ کتاب سپاسگزار باشیم که اونامونو را به ما بیشتر و دقیق تر می شناساند.

بهاءالدین خُرَّمشاهی

معرفی این کتاب در سایت ایبنا:

اندیشه‌های دینی نویسنده اسپانیایی منتشر شد/ شاعران و فیلسوفان اگر آدم واحدی نباشند، برادران توأمانند

معرفی این کتاب مجله ادبی آنلاین الف یا:

اونامونو: دن‌کیشوت فیلسوف

ادامه مطلب

  • جولای 20 / 2010
  • دیدگاه‌ها برای درد جاودانگی بسته هستند
تاریخ ، فلسفه ، سیاست, فلسفه

درد جاودانگی

ویراست سوم ، چاپ دهم

درد جاودانگی

نوشته : میگل د اونامونو

ترجمه : بهاءالدین خرمشاهی

ویلیام بارت درد جاودانگی را ” تغزّل فلسفی شگرف ” نامیده است. زبان فلسفه زبانی غامض، آکنده از اصطلاحات فنی و دیریاب. اما پای تغزل که به میان می آید، شور و سرود و سرمستی سر بر می آورد. اونامونو برای جلوه گر ساختن این تغزل شگرف از واژگانی استفاده کرده است که همچون باران و شکوفه های بهاران پر از طراوت است. درد جاودانگی در اصل مبحث غامض فلسفی است، ولی این مبحث غامض با همت طلبی از شکسپیر و دانته و میلتون و مولفان عهد جدید و در آمیختن قول و غزل آنها با درد اشتیاقی که از سینه ی شرحه شرحه از فراق بر می خیزد، به یکی از شاعرانه ترین و شکوهمندترین نوشتته های زمان ما تبدیل شده است. بهاءالدین خرمشاهی هم به مدد دانش و بینش و قریحه ی سرشار و با همت طلبی از عطار و مولانا و خیام و سعدی و حافظ موفق شده  است این ” تغزل فلسفی شگرف ” را در زبان فارسی باز آفرینی کند.

صالح حسینی

معرفی کتاب درد جاودانگی در ایبنا:

ترجمه «درد جاودانگی» با متن اصلی مقابله شد/ انتشار چاپ دهم مشهورترین کتاب اونامونو با ویرایش جدید

ادامه مطلب

  • آگوست 19 / 2013
  • ۰
داستان های کوتاه ترجمه, رمان ، داستان کوتاه

هابیل و چند داستان دیگر

نویسنده: میگل دِ اونامونو

مترجم: بهاءالدّین خُرّمشاهی

نویسندۀ این داستان ها، میگل دِ اونامونو (۱۸۶۴-۱۹۳۶م) بزرگترین حکیم و متفکر اسپانیا در عصر جدید است. او از فیلسوفان / متکلمان اگزیستانسیالیست دیندار است؛ و سده ها می گذرد که در جهان مسیحیت کاتولیک، متفکری به عظمت و نویسنده ای به بلاغت او ظهور نکرده است. بزرگترین اثر از میان پنجاه و چند اثرش درد جاودانگی / سرشت سوگناک زندگی نام دارد (ترجمۀ همین مترجم، نشر همین ناشر، چاپ نهم ۱۳۹۱). او در جنب آثار فلسفی و کلامی اش، شعر و نمایشنامه و داستان هم دارد. داستان هایش غالباً کوتاه و روانشناختی و بسیار اثر گذار است. پنج داستان کوتاه از او به فارسی ترجمه شده است . سه دلیل داستان در این کتاب، به اضافۀ خاله تولا، و مِه. این سه داستان عبارتند از ۱.هابیل، ۲.مرد مردستان، ۳.قدیس مانوئل نیکوکار شهید. هابیل تحلیل روانشناختی حسادتی مهارناپذیر است که خوآکین (نویسندۀ ناموفق و هم نقش با قابیل)، به هابیل (نقاش موفق، هم نقش با هابیل کتاب مقدس) می ورزد. مرد مردستان حکایت عشق جانوری و غیرت و تهمت غیرعادی مردی خودخواه و نافرهیخته به همسرش است که سرانجام هر دو را از پای در می آورد.

قدیس مانوئل داستان وسواس کشیشی است که بسیاری از مردم قلمرو روحانی و کلیسایی اش به هدایت او ایمان می آورند، و او را مظهر عشق و ایمان به خداوند می دانند. اما او نوری از ایمان در دل خود نمی یابد. اونامونو ایمان را نه عزم و جزم یکباره، بلکه روندی مادام العمر، و امید و ارادۀ معطوف به ایمان می داند.