:::: منو ::::

انتشارات ناهید

معرفی کتاب های منتشر شده

پست طبقه بندی / ادبیات، نقد ادبی، زبان شناسی

  • بهمن ۲۹ / ۱۳۹۶
  • ۰
ادبیات جهان, ادبیات، نقد ادبی، زبان شناسی, تاریخ ، فلسفه ، سیاست, زندگی نامه، خاطرات

جورج اورول

جورج اورول

جورج اورول

ریموند ویلیامز

ترجمۀ شیرزاد غضنفری

انگلستان، انگلستان چه کسی؟ انگلستان اریک آرتور بلرِ متولدشده در امپراتوری طبقه بالادست، یا انگلستان جورج اوروِل جاده‌ای به‌سوی اسکله ویگان؟ برای اورول‌شدن، بلر به‌عمد خودش را در معرض فقر و فلاکت انگلستان صنعتی قرار دارد، با ثبت تجربه‌اش، «ادبیات» ما را «به طرز چشمگیری بسط» داد، بسطی که پرسش‌های بنیادی دربارۀ هویت مؤلف در ارتباط با خودش، جامعه‌اش و شکل‌های ادبی که به کار برده مطرح کرد.پرسش‌های جدید زمانی سر بلند می‌کنند که مسیر به‌سوی کاتالونیا و فقر سیاسی جنگ داخلی اسپانیا پیش رفت. طی این سفر، ریموند ویلیامز نشان می‌دهد که اورول بیشتر به سمت چپ سفر کرد، نه (آن‌گونه که عموماً تصور می‌شود) در جهت مخالف، مزرعه حیوانات و نوزده هشتادوچهار مایۀ آرامش را برای راست فراهم نمی‌کند، گرچه این مایه آرامش غالباً فراهم بوده است.
اورولِ ریموند ویلیامز نمونه‌ای برجسته از تغییراتی است که در مطالعات ادبی سال‌های اخیر روی داده است. تغییراتی که ویلیامز خود برای پدیدآوردن آن‌ها تلاش زیادی کرده است. او دانشیار ادبیات نمایشی در دانشگاه کمبریج، و مؤلف فرهنگ و جامعه، انقلاب بلندمدت، ارتباطات، ادبیات نمایشی روی صحنه و تراژدی مدرن است. او دو رمان مرز کشور و نسل دوم را نوشته، و مانیفست روز مه ۱۹۶۸ را ویرایش کرده است.

***

نویسنده‌ای داریم که پیوسته همه‌فن‌حریفی بود که در مسیر بهنجار رودست نداشت: افسر پلیس سلطنتی، مقیم نوانخانه، شبه نظامی انقلابی، روشنفکر از طبقه‌بریده، نویسنده طبقه متوسط انگلیسی. و نقطۀ قوت کارش این است که در توان کناره‌گیری‌اش او به طرزاستثنایی پذیرای هر تجربۀ جدیدی بود که پیش می‌آمد. انواع مختلف زندگی از جانب او با فقط آزمونی اندک ناشی از هویتی تثبیت‌شده‌تر، و سبکی که او آن را شکل داد، جریان یافت _ سادگی‌ای سنجیده، «آزادگذاشتن مفهوم در انتخاب واژه» _ نشان می‌دهد که در همان حال که همواره با جدیت سفر می‌کرد، سفرش همواره سبکبار بود. این کیفیت می‌تواند در ارتباط با تمایل‌اش به پشت‌کردن به نگرش‌ها و تجربه‌های نخستینش و نوشتن دربارۀ آن‌ها _ یا درباره دیگران در حال حاضر به وسیلۀ آن‌ها _ با تحقیر یا عصبانیت باشد، انگار که آن‌ها اشخاصی دیگر، چیزی منفک‌شده بودند. با‌این‌همه در دوره‌ای از تحرک استثنایی، این امر عناصری مثبت به همان اندازۀ عناصر منفی دارد. اورول، دقیقاً، به‌سبب استعدادش در تحرک بی‌وقفه، متوالی و جدیت در مسئولیت‌پذیری، موفق شد، همراه و دوشادوش با گروه‌های متفاوتی از آدم‌ها، رابطۀ تنگاتنگی با آن‌ها برقرار کند. چنان در آن غرق می‌شود که به طرز استثنایی نافذ است، و نوع نوشتنش آن را برای خواننده [چنان] آسان می‌سازد که باور کند [ماجرا] برای خودش نیز در حال رخ‌دادن است. غیاب پیوندها غیاب موانع نیز هست.


شیرزاد غضنفری در گفت‌وگو با ایبنا:

جورج اورول معروف است اما شخصیت او شناخته شده نیست

تاریخ انتشار : دوشنبه ۷ اسفند ۱۳۹۶ ساعت ۱۳:۲۸

شیرزاد غضنفری مترجم کتاب «جورج اورول» در گفت‌وگو با خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، درباره این کتاب گفت: به نظر من اورول در جهان شخص معروفی است اما شخصیت او چندان شناخته شده نیست و کسی آن چنان با دیدگاه‌ها و اندیشه‌های او آشنایی ندارد. این کتاب صرف مشخص کردن شکل‌گیری شخصیت اورول و دیدگاه‌های شخصی‌اش انگاشته شده است.

غضنفری درباره اینکه کدام بخش از زندگی اورول جذاب‌ترین فصل حیات اوست توضیح داد: نمی‌توانم بگویم جذاب‌ترین بخش کتاب کدام است. به طور قطع در زندگی هر شخصی فصل‌های کسالت‌باری هم وجود دارد و طی این زمان شخص موردنظر برای قسمت‌های بعدی زندگی خود آماده می‌شود.

این مترجم درباره مخاطبان این اثر گفت: به نظر من مخاطبان این کتاب تمام کسانی هستند که آثار اورول را خوانده‌اند. به هر حال هر خواننده پس از خواندن هر کتابی درباره خود نویسنده هم قضاوت‌هایی می‌کند و در برخی مسائل به هم‌ذات‌پنداری هم می‌رسد. با خواندن این کتاب خوانندگان می‌توانند به درک بهتری از آثار جورج اورول برسند.

کتاب «جورج اورول» به بررسی زندگی شخصی و اندیشه‌های جورج اورول می‌پردازد و در هفت بخش تنظیم شده است. فصل‌های «از بلر به اورول»، «انگلستان، انگلستان چه کسی؟»، «نویسندگی»، «مشاهدات و تخیلات»،« سیاست»، «فرافکنی‌ها» و «پیوستگی‌ها» از بخش‌های اصلی کتاب هستند و دو فصل هم در انتهای کتاب درباره کتاب‌هایی که درمورد اورول نوشته شده و همچنین مقاله‌ای درباره اورول که به قلم نویسنده این کتاب یعنی ریموند ویلیامز در کتاب «فرهنگ و جامعه» به چاپ رسیده است، وجود دارد.

ریموند ویلیامز دانشیار ادبیات نمایشی در دانشگاه کمبریج و مولف فرهنگ و جامعه،‌ انقلاب بلندمدت،‌ ارتباطات، ادبیات نمایشی روی صحنه و تراژدی مدرن است. از او تا به حال دو رمان «مرز کشور» و « نسل دوم» منتشر شده است. این کتاب به خوانندگان آثار اورول کمک می‌کند تا از طریق آشنایی با زندگی‌نامه نویسنده بتوانند بفهمند که اورول نوشته‌های خود را تحت چه شرایط تاریخی و چه روحیاتی به رشته تحریر درآورده است.

کتاب «جورج اورول» نوشته ریموند ویلیامز با ترجمه شیرزاد غضنفری از سوی انتشارات ناهید در ۱۳۸ صفحه و شمارگان ۵۵۰ نسخه به قیمت ۱۴۰۰۰ تومان به تازگی منتشر شده است.

  • مرداد ۱۳ / ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها برای دستور زبان فارسی / پنج استاد بسته هستند
ادبیات ایران, ادبیات، نقد ادبی، زبان شناسی

دستور زبان فارسی / پنج استاد

دستور زبان فارسی / پنج استاد

به اهتمام : جهانگیر منصور

زبان فارسی بر سه قسم است : فارسی باستانی ( فرس قدیم ) ، فارسی دری ، فارسی پهلوی .فارسی باستانی زبانی بوده است که در دورۀ سلطنت سلسلۀ هخامنشی در کشور پارس که پایتخت آن ، شهر معروف استخر بوده بدان تکلم می کرده اند و چو پادشاهان هخامنشی از گشور فارس بر خاسته و تمام ابران را در تحت اختیار و اقتدار خویش در آورده اند زبان تمام مردم این کشور به زبان پارسی یا فارسی موسوم گردیده است .

پنج استاد : عبدالعظیم قریب – جلال همایی – رشید یاسمی – ملک الشعرای بهار – بدیع الزمان فروزانفر

  • مرداد ۱۴ / ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها برای ذهن و زبان حافظ بسته هستند
ذهن و زبان حافظ
ادبیات ایران, ادبیات، نقد ادبی، زبان شناسی

ذهن و زبان حافظ

ذهن و زبان حافظ

نویسنده: بهاءالدین خرمشاهی

فصول این کتاب از روی، و به آرزوی، همدلی با حافظ نوشته شده است. ادعای هم سخنی با حافظ ادعایی گزاف است، ولی آرزو یا احساس همدلی با او آرزویی محال نیست. چه حافظ حافظۀ ماست و در ذهن و زبان همۀ فارسی زبانان، تا همیشه ای که زبان فارسی و فرهنگ اسلامی-ایرانی پایدار است حضور دارد.

هفت فصل این کتاب هر یک در حد خود مستقل ولی با دیگری مرتبط است. بلاتشبیه، مانند ابیات غزل حافظ. عناوین این فصول بدین شرح است:
فصل اول: “اسلوب هنری حافظ و قرآن”
فصل دوم: “میل حافظ به گناه”
فصل سوم: “حافظ و انکار معاد؟”
فصل چهارم: “اعجاز در ایهام”
فصل پنجم: “اختلاف قراآت”
و دو فصل بعد به  انتقاد دو کتاب اختصاص دارد.

  • خرداد ۰۶ / ۱۳۹۴
  • ۰
ادبیات جهان, ادبیات، نقد ادبی، زبان شناسی

پنج مصاحبۀ پاریس ریویو

پنج مصاحبۀ پاریس ریویو

گفتگو با: کارلوس فوئنتس، دیوید ممت، چینوآ آچبه، امبرتو اکو، کازوئو ایشیگورو

گزینش و ترجمه: نیلوفر معتمد

پاریس ریویو یکی از معتبرترین نشریات ادبی آمریکا و جهان است که نخستین شماره‌اش بهار ۱۹۵۳ در نیویورک منتشر شد. بسیاری از نویسندگان و شاعران برجسته‌ی جهان آثارشان را در این فصل‌نامه منتشر کرده‌اند. با این حال، آن‌چه این نشریه را نسبت به سایر مجله‌های ادبی پرآوازه‌تر ساخته، بخشی از آن با عنوان «هنر داستان» است که به گفت‌ و گو با نویسندگان و شاعران برتر جهان اختصاص دارد. در این کتاب مصاحبه‌های این نشریه با کارلوس فوئنتس، دیوید ممت، چینوآ آچبه، امبرتو اکو، کازوئو ایشیگورو منتشر شده است.

در بخشی از مصاحبه‌ی امبرتو اکو با این نشریه چنین می‌خوانیم:

«اگر منظورت از روشنفکر کسی است که فقط با سرش کار می‌کند و نه با دست‌هایش، در آن صورت کارمند بانک روشنفکر است و میکل ‌آنژ نیست.این روزها با وجود کامپیوتر، دیگر همه روشنفکر هستند. بنابراین فکر نمی‌کنم هیچ ارتباطی با حرفه‌ی فرد یا طبقه‌ی اجتماعی‌اش داشته باشد. به نظر من هر کسی که با استفاده ازخلاقیت ‌اش دانش نوینی خلق کند، روشنفکر است. کشاورزی که متوجه می‌شود از طریق پیوند جدیدی می‌تواند به گونه‌ی نوینی از سیب دست پیدا کند در آن لحظه یک فعالیت روشنفکرانه انجام داده. در حالی که استاد فلسفه‌ای که تمام عمرش به تکرار سخنرانی درباره‌ی هایدگر می‌پردازد، روشنفکر محسوب نمی‌شود.خلاقیت نقادانه – نقد آنچه انجام می‌دهیم، یا یافتن راه بهتری برای انجام آن – تنها نشانه‌ی عملکرد روشنفکرانه است.»

لینک معرفی این کتاب در روزنامه شرق:

http://sharghdaily.ir/News/62614

  • دی ۲۰ / ۱۳۹۰
  • ۰
ادبیات ایران, ادبیات، نقد ادبی، زبان شناسی

ترجمه کاوی

ترجمه کاوی

نوشته: بهاءالدین خرمشاهی

ترجمه کاوی کتاب است که تقریباً به تمامی مسائل نظری و عملی / تجربی ترجمه از زبان عربی و انگلیسی به فارسی می‌پردازد. یک نگاه به فهرست تفصیلی مندرجات، شاهد صدق این مدعاست. «کاوی» پسوندی است زنده که در کلماتی چون ژرف کاوی، درون کاوی، داده کاوی، راون کاوی و مشهور‌تر و کهن‌تر از همه در «کنج کاوی» وجود دارد و همانند «پژوهی» است. کتاب دارای ۸ بخش و یک پیوست، شامل چندین نمونهء ترجمهء معاصر از عربی و انگلیسی همراه با متن اصلی آن هاست. بخش اول، در آمد، مشتمل بر ۶ گفت‌و‌گو و یک نقد است. بخش دوم که اصلیترین و بلند‌ترین فصل این کتاب است «اصول و مسائل ترجمه» نام دارد و دارای ۱۹ زیربخش است از دانستن زبان مبدأ و مقصد گرفته تا عادات مترجمان. بخش سوم «تأثیر انس با ادبیات دیروز درترجمه‌های امروز» است. بخش چهارم فرهنگ‌های دوزبانه در دو قرن اخیر (عربی- فارسی/ انگلیسی- فارسی) و تشریح ساختار و معرفی ازیابانهء ده‌ها فرهنگ است. بخش پنجم و ششم «نظر‌ها و نکته» (۱) و (۲)، شامل بیان ۶۵ نظر و نکته از ترجمه پژوهان و مترجمان در زمینهء کلیترین و ریز‌ترین مسائل نظری و عملی ترجمه است. بخش هفتم واژه گزینی (جمعی وفردی) و از جمله حاوی ۳۰۰ واژهء نو ساخته از ۳ فرهنگستانی است که تا کنون در تاریخی هفتاد و پنج ساله در کشور ما فعال بوده و سومین آن‌ها تاریخی ۲۰ ساله دارد و همچنان دایر است. بخش هشتم معرفی نمونه‌هایی از هزارسال ترجمه (عربی/ انگلیسی به فارسی) با احتوا بر اصل آن هاست.

نوشته هایی درباره ی «ترجمه کاوی»

شوق هنرمندانه‌ای به نام ترجمه

بهاءالدین خرمشاهی و تألیف کتاب ترجمه کاوی

نوشته سیامک عاقلی در باره این کتاب در روزنامه شرق چهاردهم فروردین ۱۳۹۱

هنر ترجمه ‌نکردن

ویژگی مشترک همه اهل تحقیق و پژوهش که به دستاوردهایی رسیده‌اند، برخورداری از توجه و علاقه شورانگیز نسبت به مبحث مورد مطالعه و تحقیقشان بوده است. موقعی که در کندوکاو پیشینه این افراد می‌پردازیم، درمی‌یابیم که آنان در مقطعی از زندگی خود با محرکی روبه‌رو شده‌اند که سبب بیداری این توجه و علاقه نزد آن‌ها شده است. توجه و علاقه مهم‌ترین عامل پیشرفت است. بسیاری از آنان، برای مثال، در دوران تحصیل بخت برخورداری از آموزگاری الهام‌بخش را داشته‌اند؛ آموزگاری که توانسته طعم خوش درس و مبحثی را به آنان بچشاند و از این طریق توجه و علاقه آنان را به آن موضوع جلب کند. رشد و پیشرفت، نتیجه کار مخدومانه است؛ ‌کاری که برای خود کار انجام می‌گیرد؛ پول و شهرت و اعتبار علمی و اجتماعی و جایزه و جز این‌ها محصولات جانبی پویش برجستگان کامکار پرکارند و نه انگیزه آن‌ها. ادامه مطلب

  • مرداد ۱۲ / ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها برای شعر فرانسه در سده بیستم بسته هستند
ادبیات جهان, ادبیات، نقد ادبی، زبان شناسی

شعر فرانسه در سده بیستم

شعر فرانسه در سده بیستم

ترجمه و توضیح : محمد تقی غیاثی


به تعبیر استاد سخن بهار ، شعر مروراید دریای عقل بشر است . شعر فرانسه در سده های نوزدهم و بیستم زیباترین مروارید ها را تقدیم جامعه بشری کرده است. طی چهل سالی که به تدریس تاریخ ادبیات فرانسه و تفسیر شاهکار های آن در دانشگاه های تهران گذرانده ام ، شعر های زیبا را ترجمه و گاه با توضیح دشواری ها  و زندگی نامۀ شاعران ، تقدیم مردم شعرشناس میهنم می کردم . اکنون این دفتر را ، که حاصل این سال ها ، و شامل بیش از صد قطعه شعر از سی تن شاعر سده بیستم فرانسه است ، پیشکش همه ، من جمله دانشجویان رشته زبان و ادبیات فرانسه ،می کنم . چون شعر سدۀ بیستم زیر نفوذ اندشه و تعبیر زبان شاعرانۀ شماری از بزرگان سده نوزدهم قرار داشت ، تنی چند از شاعران این دوره ، همانند هوگو ، بودلر ، گوتیه ، نروال ، لوتره آمون ، رمبو و مالارمه را نیز آورده ایم . چنان که خواهید دید ، اینان واسطۀ انتقال تفکر شاعرانه از قرن نوزدهم  به سده بیستم شمرده می شوند .

محمد تقی غیاثی

  • مرداد ۱۲ / ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها برای حافظ بسته هستند
ادبیات ایران, ادبیات، نقد ادبی، زبان شناسی

حافظ

حافظ

نوشته : بهاءالدین خرمشاهی


حافظ یکی از آثار پر شمار بهاءالدین خرمشاهی در زمینۀ حافظ پژوهی است . همین اصطلاح ” حافظ پژوهی ” را او باب کرده است . استاد دکتر منوچهر مرتضوی ، بنیان گذار حافظ شناسی نوین ایران ، کتاب حاضر را در جنب آثار دیگر مولف – از جمله حافظ نامه ( چاپ هفدهم ، ۱۳۸۵ ) و ذهن و زبان حافظ ( چاپ هشتم ، انتشارات ناهید ، ۱۳۸۵ ) ، اثری برجسته  و متفاوت شمرده است .در طبع ویراسته کتاب حاضر که چاپ چهارم آن است از زمانه و زمینۀ فرهنگی حافظ ، از سبک نو ظهور او در غزل ، و برای نخستین بار از اندیشه و سلوک سیاسی او سخن می رود . همچنین اندیشه های فلسفی و کلامی و اندیشه های دینی و اعتقادات حافظ ( و این که آیا شیعه است ؟ ) نیز اندیشۀ عرفانی او و جایگاه و پایگاهش در عرفان اسلامی /ایرانی ، و دو پیام با دستاورد بزرگ او – عشق و رندی – و سرانجام این موضوع که از حافظ چه می توان آموخت ، مورد پژوهش قرار گرفته است. فصل نهایی کتاب ، به کتاب شناسی توصیفی ، یعنی معرفی ارزیابانه و انتقادی بیش از ۱۱۰ کتاب حافظ پژوهانه اختصاص دارد . این کتاب در دست ترجمه به انگلیسی است.

  • مرداد ۰۸ / ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها برای طنز و تراژدی بسته هستند
ادبیات ایران, ادبیات، نقد ادبی، زبان شناسی

طنز و تراژدی

طنز و تراژدی

نوشته : بهاءالدین خرمشاهی


تز تازۀ مؤلف این کتاب ضبط و پیوند بین طنز و تراژدی است . او در سه بخش از این کتاب ، با نقل شعرها و حکایت های قدیم و جدید ارتباط نهانی و شگفت آور همیبستۀ طنز و تراژدی را که نوعی از دو احساسی های انسانی است ، نشان می دهد . خرمشاهی از اشعار طنز خود فقط دو نمونه را که دارای این ویژگی است ، آورده است. سایر مقالات این کتاب طنزهای منثور و داستانی اوست که بعضی از آن ها در نشریات گل آقا به طبع رسیده است . مؤلف خود را اهل شهود می داند ، اما تا کنون عالماً و عامداً کشفی نداشته است ، مگر همین پی بردن به رابطۀ ” جدلکتیک ” بین طنز و تراژدی .

  • مرداد ۰۶ / ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها برای صرف و نحو و اصول تجزیه و ترکیب بسته هستند
ادبیات ایران, ادبیات، نقد ادبی، زبان شناسی

صرف و نحو و اصول تجزیه و ترکیب

صرف و نحو و اصول تجزیه و ترکیب

نوشته : محمد خوانساری


از چاپ اول این کتاب بیش از پنجاه سال می گذرد و با وجود این زمان بالنسبه طولانی همچنان مورد استقبال و عنایت مدرسان زبان عربی و دانش آموزان و دانش جویان قرار دارد و پیوسته تجدید چاپ می شود. از چاپ پانزدهم به بعد ( چاپ کتاب توسط انتشارات ناهید )کتاب با تجدید نظر   و با اضافات انتشار یافته است و مطالب بسیار مفیدی که قبلاً کمتر در کتاب های قدیم و جدید به آن پرداخته شده بود ، به آن افزود شده است .

  • مرداد ۰۴ / ۱۳۸۹
  • ۰
ادبیات ایران, ادبیات، نقد ادبی، زبان شناسی

کژتابیهای ذهن و زبان (طنزی تازه)

کژتابیهای ذهن و زبان (طنزی تازه)

بهاءالدین خُرّمشاهی

«کژتابی» واژه ای است که مؤلف برای پدیده ای نویافته و اغلب طنزآمیز در زبان نهاده است. مراد از آن چیزی است بین «ایهام» و «ابهام». شباهتش با ایهام در این است که در ایهام جمله یا عبارتی دو معنا می دهد و جایگاه آن اغلب در شعر است، و جزو شگردها و آرایه های دلنشین معنوی است. در میان شعرای بزرگ ادب فارسی سعدی و بیش از او حافظ استاد مسلّم در آوردن تعبیرات دو معنایی (ایهام) است. وقتی حافظ می گوید: مستی به چشم شاهد دلبند ما خوشست، این مصراع، خواسته ناخواسته دو معنا می دهد: الف) مستی من یا عاشقان دیگر از نظر یار خوب است. ب) هر مستی ای خوب نیست، بلکه مستی چشم یار من خوب است. اما «ابهام» نارسایی و اختلال جمله در معنارسانی است. وقتی می گوییم: «پدر من به هرکس که بخواهد قرض الحسنه می دهد.» جمله کژتاب است. نوعی اختلال معنا دارد، و در عین حال دو معنا می دهد: الف) پدر من به هرکس که خودش [، پدر من] دوست داشته باشد/ بپسندد قرض می دهد. ب) پدر من به هر متقاضی قرض می دهد. مثال دیگر: «پیر شود جوان» دو معنا دارد: الف) آدم پیر تبدیل به جوان می شود. ب) آدم جوان تبدیل به پیر می شود. یا در این مثال از سعدی: پسران وزیر ناقص عقل… آیا پسران ناقص عقل هستند، یا وزیر؟ یا این جمله: من شما را از برادرتان بیشتر دوست دارم. (خودتان به دو معنایش فکر کنید).

دو دهه پیش مؤلف این کتاب، با پیش آمدن رویداد خوشایندی به صرافت این مسئله افتاد که در زبان و ادب قدیم و جدید جهان هم سابقه دارد. اما نامی ندارد. از آن به بعد با صید کژتابی ها، در هرچه می خوانده، می شنیده، آهسته و پیوسته، دسته ای از آنها را بسته کرده و به صورت مقاله در آورده، که در نشریاتی چون کیهان فرهنگی (دورۀ اول)، کیان، شرق، جام جم، در طی ۲۰ سال چاپ شده، سپس که به ۳۰ مقاله بالغ شده به خانۀ بخت رفته است.

  • مرداد ۰۴ / ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها برای در آمدی بر اندیشه و هنر فردوسی بسته هستند
ادبیات ایران, ادبیات، نقد ادبی، زبان شناسی

در آمدی بر اندیشه و هنر فردوسی

در آمدی بر اندیشه و هنر فردوسی

نوشته : سعید حمیدیان


سخن گفتن از فردوسی اگر چه گاهی آسان گرفته می شود آسان نیست چون او شخصیتی پایاب و آسان یاب نیست .این خردمند ژرف نگر ، این نماد و نمود فرهنگ آزادگی و ستم ستیزی ، این وجدان بیدار قوم ایرانی و این پاسدار ارزش های انسانی در هر کیش و کسوت ، برتر از حد هر وصفی است . پروراندن مطلب ، حتی در حول و حوش نظرگاه مشخص کتاب حاضر دست کم چندین کتاب هم چند این دفتر می طلبد . هم از این روست که اوراق حاضر در برابر آستان والای هنر و اندیشۀ فردوسی چیزی جز سخنان پراکندۀ آدمی تنک مایه ، تنگ سینه و گنگ زبان نیست ، آن که هیچ ندارد جز عشقی سوزان و سرکش و دیر ساله به سراینده ، و تازه بیم دارد که در این نیز ناتمام باشد . اما این نیز ناگفته پیداست که عشقی که دستمایۀ کار است اگر عنان به خرد بسپارد شخص آدم وار از کشیدن هر بار امانتی تن می زند . به گمانم همان بهتر که همان دیوانۀ پابرهنه ای باشی که بی گدار از آب می گذرد یا چون دیوانگان دل بدان خوش می دارد که گذشته است تا آن عاقلی باشی که فکرتش در جست و جوی پلی در خور وی را در برابر دهشت از رود خروشان وا می نهد و لاجرم از توفیقی که حتی پندارش خود موهبتی است باز می ماند

  • مرداد ۰۴ / ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها برای از واژه تا فرهنگ بسته هستند
ادبیات ایران, ادبیات، نقد ادبی، زبان شناسی

از واژه تا فرهنگ

از واژه تا فرهنگ

نوشته : بهاءالدین خرمشاهی


از وازه تا فرهنگ تقریباً همۀ مقالاتی را که بهاءالدین خرمشاهی در زمینۀ زبان فارسی و نثرنویسی و واژه پژوهی تا پایان سا ۱۳۸۷ نوشته است ، در بر دارد . در دو مقالۀ ” واژگان و تعبیرات نو ساخته ” بیش از پانصد واژۀ نوساختۀ خود را که بعضی از آن ها به تصویب فرهنگستان زبان و ادب فارسی رسیده عرضه داشته است . پنج مقاله از مقالات این کتاب ، هر یک به نقد و معرفی معروفترین و معتبرترین فرهنگ ها و دانشنامه های ادبی امروز ایران اختصاص دارد .

برگه‌ها :12