:::: منو ::::

انتشارات ناهید

معرفی کتاب های منتشر شده

برچسب پست ها / زیگموند فروید

  • آگوست 04 / 2010
  • دیدگاه‌ها برای فیلم‌نامهٔ فروید بسته هستند
سینما، تئاتر, فیلمنامه

فیلم‌نامهٔ فروید

کتاب فیلم‌نامهٔ فروید، نویسنده: ژان پل سارتر، مترجم: قاسم روبین

فیلم‌نامهٔ فروید

نویسنده: ژان پل سارتر

مترجم: قاسم روبین

در سال ۱۹۵۸ جان هیوستن فیلم‌ساز آمریکایی از ژان پل سارتر می‌خواهد تا دربارهٔ فروید و دستاوردهایش در علم روان‌کاوی فیلم‌نامه‌ای بنویسد. سارتر با طیب‌خاطر پیشنهاد را می‌پذیرد و یک سال بعد فیلم‌نامهٔ قطوری تحویل می‌دهد که به قول هیوستن «پهن و زمخت بود، مثل ران‌های من». هیوستن تقاضا می‌کند تا قسمت‌هایی حذف یا تعدیل شود.

نسخهٔ تحریر دوم نیز، با همان انشای آشنای سارتر، حجیم و قطور می‌شود. فیلم سرانجام در سال ۱۹۶۱ با عنوان «فروید، امیال پنهان» با هنرنمایی مونتگمری کلیفت در نقش فروید، به نمایش درمی‌آید. با بررسی منابع گوناگون ازجمله بیوگرافی جونز (تحقیقاتی دربارهٔ هیستری، تعبیر خواب) برداشت سارتر از فروید، که تا پیش از آن منفی بود، تغییر می‌کند و او را شخصیتی متناقض، خشن و خویشتن‌دار ارائه می‌دهد که مدام با خود و اطرافیان در جدل است.

سارتر به این نتیجه می‌رسد که روان‌کاوی پیش از آن‌که یک اصل علمی باشد حاصل کار و تلاشی است عظیم دربارهٔ خود و نیز ضد خود. سارتر بعد از نوشتن فیلم‌نامه و تفحص در جهان فروید، دست‌به‌کار نوشتن زندگی‌نامهٔ خود می‌شود: «ژان بی‌وطن، ژان یتیم» که ناتمام می‌ماند. کتاب کلمات، نوشتهٔ همان سال، منتج از همین زندگی‌نامهٔ ناتمام است؛ فروید حلول کرده در سارتر نیز سر از کتاب ابله خانواده درمی‌آورد.

این‌که سارتر فروید را تحلیل می‌کند یا فروید سارتر را، پرسشی است درخور تأمل؛ تأمل‌برانگیزتر اما قولی است که هر دو بر آن متفق‌اند: «خلاقیت ـ هنری ـ و روان‌رنجوری از هم تفکیک‌ناپذیرند».

در کتاب حاضر گرچه سارتر سرانجام برای مسئلهٔ خودوضع‌کرده‌اش «آِیا می‌توان هم طالب لذت بود و هم دوست داشت؟» پاسخی پیدا می‌کند، و گرچه فروید را از سایهٔ پدر می‌رهاند و از او «پدر روانکاوی» می‌سازد، ولی خود آیا فرزند «کلمات» باقی نمی‌ماند؟

  • آگوست 03 / 2010
  • ۰
روانشناسی, روانشناسی، علوم اجتماعی، تربیتی

روانکاوی لئوناردو داوینچی

کتاب روانکاوی لئوناردو داوینچی، نوشتهٔ زیگموند فروید، ترجمهٔ پدرام راستی

روانکاوی لئوناردو داوینچی

زیگموند فروید

ترجمهٔ پدرام راستی

فروید در کتاب روانکاوی لئوناردو داوینچی به بحث در خصوص رؤیای کودکی لئوناردو داوینچی می‌پردازد، رؤیایی که به‌زعم او کلید شناخت لئوناردو و آثار او به دست می‌دهد. در این رؤیا لئوناردو سوار بر بال خیال و در دورانی که فاصله او از حیث زمانی با دوران کودکی‌اش محل تأمل است، به طرح مسئله‌ای می‌پردازد که فروید روان‌کاو آن را نمونه‌ای ژرف برای تحقیق می‌داند و همچنین روان‌کاو را قادر می‌سازد تا در فحوای آن بستری مناسب برای تحلیل روان‌کاوانه بیابد. لئوناردو داوینچی را حتی هم‌عصرانش نیز به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین مردان عصر رنسانس ایتالیا مورد تحسین و تمجید قرار داده‌اند، حتی در زمان خودش هم به همان اندازه اسرارآمیز به نظر می‌رسید که حال به نظر ما می‌رسد. یک نابغه تمام‌عیار، کسی که تنها می‌توان در مورد ماهیتش حدس زد ولی هرگز نمی‌توان به عمق آن رسید.